Zusammenfassung

Image Hosted by ImageShack.us

Στο ICQ είμαι συνεχώς αόρατος. Αποφεύγονται έτσι αντεθνικές διαδηλώσεις και διπλωματικά επεισόδια. Προτιμώ τα κλειστά παντζούρια και τις ανοικτές μπαλκονόπορτες. Πού και πού πονάει το πόδι μου από ένα παλιό σπάσιμο, σε μια λακκούβα στη Νέα Σμύρνη. Δυό μέρες μετά συνήθως βρέχει. Αν και Σαλονικιός, ζω στην Αθήνα και δεν μου αρέσει ο πατσάς. Συχνά δίνω την εντύπωση ότι είμαι φριχτά παρα-μορφωμένος: όσες το πιστεύουν χάνουν κάτι απ’ τον ύπνο τους. Οι περιπετειώδεις σχέσεις μου με το διαδικτυακό chat βρήκαν ένα είδος λύτρωσης στο trivial: οι εξυπνάδες μου συχνά ανταμοίβονται με λίγους πόντους, μια θέση σε κάποια περιστασιακή δεκάδα, μια αναγνώριση ανάμεσα σε λίγους δήθεν εκλεκτούς χαραμοφάηδες.

Παλιότερα εμφανιζόμουν σαν σκύλος (mourgos), ένα ζώο που μάλλον αντιπαθώ, γάβγιζα, άρπαζα λουκάνικα από την καντίνα της Jose και κυνηγούσα την ουρά μου. Μετά ξενιτεύτηκα σε ξένα trivial όπου, ως γνήσιος Ελλην, διέπρεψα. Στον γυρισμό τα ντόλαρς φαγώθηκαν από φτωχούς συγγενείς και τρισάθλιους γείτονες. Αλλαξα (σε) νοοτροπία.

Μερικοί παίρνουν το trivial πολύ σοβαρά: είναι το μόνο, φαίνεται, για να αποδείξουν ότι κάτι αξίζουν. Κάνουν !pingme μόλις χάσουν μια απάντηση από έναν δυσλεκτικό συμπαίκτη και δεν σταματούν να απαντούν την ίδια 200ρα ερώτηση που μόνο αυτοί θυμούνται ότι είναι καταχωρημένη με ορθογραφικό λάθος. Ψάχνω να βρώ ένα bot που θα βγάζει σειρά κατάταξης ανάλογα και με τον χρόνο που παίζει κανείς. Φυσικό είναι όσοι ξημεροβραδιάζονται να μαζεύουν ποντάκια. Αλλά πόσους πόντους παίρνεις per hour of play? Επίσης πρέπει να καθιερωθεί ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Μόλις συμπληρώσεις 100 χιλιαδούμπες παύεις να μπορείς να παίξεις. Τόπο στα νιάτα!

Analyze this…

Εβλεπα πολλές ταινίες νεότερος. Η Ζαζί στο Μετρό είναι η all-time αγαπημένη μου. Από κοντά η Diva και έπονται μύριες. Μουσικές ακούω θέλοντας και μη. I’m only happy when it rains (Garbage). H Concertante (για έγχορδα) του Mozart. Oι γιοι του Μπαχ. Διάβαζα και βιβλία (ακόμα και εγκυκλοπαίδειες). Η Ζαζί στο Μετρό είναι το αγαπημένο μου.

Φετίχ: φιστικοβούτυρο με μέλι, γιαπωνέζικες ιστορίες με ακατανόητη πλοκή, τα κόμικς του Λουστάλ, ο παράμεσος ενός γυναικείου ποδιού, ένα άγγιγμα δαχτύλου σε λαιμό που σκληραίνει τις θηλές, μια γκρίζα μέρα που δεν ξεχωρίζει από νύχτα, η Βαρκελώνη, η Ρώμη.

ΥΓ.: Η helion πρότεινε αντί για φωτό να βάλω ένα wav με τη φωνή μου. Τελικά προτιμώ τη μέθοδο της lemontree.

Πρωτοδημοσιεύτηκε την 6η Φεβρουαρίου 2002, στα Alter Egos του (ελληνικού) trivial. Η φωτό δεν είναι η original του λήμματος, αλλά σχετική (εποχής).

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s