Όνειρο θερινής τσάντας

Η φράση «όταν η μόδα συναντά την τέχνη» πάντα μου έφερνε δάκρυα στα μάτια. Δάκρυα απο το γέλιο. Θεωρούσα απύθμενα γελοίο κάτι τόσο επιφανειακό όπως η μόδα, κάτι που ασχολείται με τίποτα παραπάνω απ’το να προκαλεί κόμπλεξ σε αναρίθμητες, ήδη κομπλεξαρισμένες έφηβες κάθε ηλικίας, αυξομειώνοντας το ύψος του κάπρι και το σχήμα του τακουνιού, πάντα προς το συμφέρον των απανταχού μόδιστρων, να μπορεί να συνδυαστεί με την τέχνη. Τελεία.

Γιατί η τέχνη, είναι κάτι το μαγικό. Κάτι το ολότελα αλλούτερο, αποστασιοποιημένο ή βγαλμένο μέσα απο τη ζωή (ανάλογα αν είσαι fan του Μπρεχτ ή του Φώσκολου). Ή έτσι νόμιζα… Και χτες γνώρισα μια κοπέλα, ηθοποιό το επάγγελμα, που καθότι δραματουργικά άνεργη, κάθεται και σχεδιάζει τσάντες για να καλμάρει τις εσωτερικές ύαινες της δημιουργίας της. Αλλά όχι τσάντες ότι να’ ναι.

Τσάντες με τυπωμένα σοννέτα του Σαίξπηρ…

Κι έκατσα και σκέφτηκα, όπως έκανε η καλλίγραμμη αοιδός πριν απο 3 χρόνια και βγήκε και 3η στη Eurovision.

Πόσες φορές η τέχνη δεν έχει γίνει μόδα; Απόδειξη όλες αυτές οι γκομενίτσες και γκομενίσκοι που μέχρι πρότινος διάβαζαν μόνο Cosmopolitan, Men’s Health, άντε και Αθηνόραμα για τα σινεμά. Και ξαφνικά ανακάλυψαν τον Ντα Βίντσι, δια χειρός Dan Brown. Όχι, δεν έχω κάτι με το βιβλίο. Δεν το έχω διαβάσει καν. Ούτε αυτό, ούτε τις Μάγισσες της Σμύρνης (άλλη πετριά αυτή, ξαφνικά πάσα θηλυκή ύπαρξη αναζητά αγωνιωδώς την τράπουλα της Κατίνας για να ανακαλύψει το μέλλον και να αναπληρώσει τα εσωτερικά, εσωτεριστικά της κενά). Και ναι, είμαι προκατειλλημένη. Μπορεί να είναι αριστουργήματα, for all I know. Μπορεί να κρατάω κλειστή την πόρτα της βιβλιοθήκης μου σε 2 βιβλία που θα μου αλλάξουν τη ζωή. Ή μπορεί και να κερδίσω πολύ ευχάριστες στιγμές ύπνου, καθώς οι πρώτες βαρετές φράσεις λειτουργούν σα σταγόνες βαλεριάνας στα μάτια μου.

Εν πάσει, θα το ανακαλύψω αργότερα. Όταν η πλατεία θα’ναι άδεια.

Το άλλο σκέλος όμως του επιχειρήματος, δυσκολεύτηκα να το δεχτώ. Και πιθανότατα να μην το δεχόμουν ποτέ, ειδικά λόγω της στενής ενασχόλησής μου με το χώρο, με το tweed και με το πόσα δαχτυλίδια φοράει ο Karl Lagerfield. Δεν μπορώ να καταλάβω δηλαδή, πως κάτι τόσο χρηστικό όπως ένα ρούχο, μπορεί να γίνει τέχνη. Όμορφο ίσως. Θελκτικό, προκλητικό. Τέχνη όμως; Η λογοτεχνία, το θέατρο, η μουσική, δεν δημιουργήθηκαν για κανένα ‘πρακτικό’ λόγο. Γεννήθηκαν απο τον ελεύθερο χρόνο του ανθρώπου και απο την ανάγκη του να θυμίζει στα κύτταρά του ότι «είμαστε φτιαγμένοι απο το υλικό των ονείρων».

Τέχνη…Μεγάλη και βαριά αυτή η λέξη. Και πολύ ενοχοποιημένη για μένα, κάπως σαν το «σ’αγαπώ». Υπάρχει κάποιο είδος ταμπού για το σ’αγαπώ – είναι λέει πολύ σοβαρή κουβέντα. Δεν μπορείς να την ξεστομίζεις έτσι απλά, στο πρώτο ραντεβού ή απο τον πρώτο μήνα. Για την ακρίβεια…μην το πεις καθόλου. Άστο καλύτερα να αιωρείται, κάπου πάνω απο το κεφάλι σαν συννεφάκι. Μαλακίες… Λες και το σ’αγαπώ είναι κάτι σαν εξίσωση, x=15y+3/14z². Λες και σημαίνει για όλους το ίδιο πράγμα, με τον ίδιο τρόπο, για την ίδια χρονική διάρκεια. Το ίδιο όμως δεν ισχύει και για την τέχνη; Δεν είναι υποκειμενική έννοια;

Μήπως έχουμε παραφορτώσει κάποιες λέξεις; Και μήπως, ταυτόχρονα, έχουμε αφαιρέσει τη βαρύτητα απο άλλες; Ο τάδε κάνει τέχνη…Η δείνα είναι ιερό τέρας… Η παραδείνα είναι κούκλα… Όλα στον υπερθετικό.

Μπορεί τελικά η μόδα να συναντήσει την τέχνη; Πρακτικά μπορεί, εφόσον Σαίξπηρ και ύφασμα φιγουράρουν στον ίδιο χώρο. Ουσιαστικά όμως; Δύναται το «to be or not be» να αποκτήσει τζιν, πιε ντε πουλ ή έστω σατινέ υπόσταση; Αγνοώ.

Τελικά…είναι καλό που «στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις» ή πρέπει «να προφέρεις σωστά τη λέξη θάλασσα για να γυαλίσουν μέσα της όλα της τα δελφίνια»; Διαφωτίστε με!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s