Το Γεράκι και ο Χιονάνθρωπος

Image Hosted by ImageShack.us
Music: This Is Not America [Pat Metheny/David Bowie]

Δεν θα διστάσω να ομολογήσω πως δεν μου πολυαρέσει η ποίηση. Συνήθως χρησιμοποιείται σαν μια εύκολη λύση για να αποφύγει κανείς τις τελεσίδικες απαντήσεις. Προτιμώ τους λαβυρίνθους του πεζού λόγου – εκεί μια λάθος άνω τελεία μπορεί να οδηγήσει σε διπλωματικό επεισόδιο ενώ σ’ένα ποίημα θα οδηγήσει απλά σε ποταμούς μελάνης επί παρθένων τυπογραφικών καθώς ειδήμονες, κριτικοί, αποτυχημένοι λογοτέχνες, πρόεδροι επιτροπών βράβευσης ποιητών και απλοί αναγνώστες θα υποστηρίζουν με πάθος «τι πραγματικά ήθελε να πει ο ποιητής».

Το πραγματικό μας είναι το εκάστοτε «κατά την κρίση μας». Βασιζόμαστε σ’έναν απίθανα πολύπλοκο μηχανισμό εξομάλυνσης προφανών και ημι-προφανών αντιφάσεων, ο οποίος επιτρέπει την ομαλή ροή της υποκειμενικότητάς μας στο χρόνο και μας προφυλάσσει από την τρέλλα. Βρίσκω ότι αυτή η προσέγγιση είναι πιο χρηστική από τη θεωρία των βιωμάτων, απλά και μόνο γιατί τα βιώματα δομούνται κυρίως πάνω σε συναισθηματικές φορτίσεις και αργούν να μετασχηματιστούν σε ορθολογικούς κανόνες συμπεριφοράς (ή, απλούστερα, ‘μπούσουλες’). Αντίθετα, οι στιγμιαίες κρίσεις πραγματοποιούνται μεν μέσα σ’ένα πλαίσιο αναφοράς (όπου και τα βιώματα παίζουν κάποιο ρόλο), στηρίζονται όμως κυρίως σε εξασκημένα αντανακλαστικά (μερικά ίσως και ενστικτώδη, ζωώδη δηλαδή) τόσο της συλλογικής (κοινωνικής) μνήμης όσο και του πρακτικού συμφέροντος του υποκειμένου στην προκειμένη χρονική συγκυρία.

Αυτό το πρακτικό είναι και το πιο δύσκολο να το παραδεχτεί κανείς. Διαβάστε επ’αυτού ένα συμπαθητικό κείμενο με τίτλο Οι νόμοι της Γάτας που ξεσήκωσε ο Μανώλης Παρούσης (till: the blog) από τον δικτυακό τόπο gatoselida.gr. Δεν το βάζω εδώ για να κάνει χαρούλες η accidental kitty, το εννοώ.

Για να ολοκληρώσω όμως: παρά το γεγονός ότι δεν μου αρέσει η ποίηση, σας συστήνω να ρίξετε τουλάχιστον μια ματιά στον παραπεμπτικό ποιητικό λόγο του KingDancer (a.k.a. Hardcore Arena), ο οποίος – όπως άκουσα – λόγω ελλιπούς ελληνικής παιδείας σημειώνει άγνωστες λέξεις και πρωτάκουστες φράσεις και χτίζει πάνω τους συνειρμούς, ορισμούς και συναισθήματα, ίσως από ήχους που του δίνει η πόλη καθώς την περπατάει, ίσως από χρώματα που του δίνουν οι παλέτες του μυαλού του καθώς, με κλειστά μάτια, ονειρεύεται:

and words
are just words,
with rainbows on my fingers,
words are faint
…but colours make such beautiful sounds
so, now i want to paint

Άντε, ταυτόχρονα με ένα δικό μου κείμενο, όπως το ζήτησε η Ιφιμέδεια, έβγαλα και τις επιλογές του Σαββατοκύριακου (και όχι μόνο). Πού είναι τα τρυγόνια;

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s