Το φάντασμα κι ο τσοπεράς

Image Hosted by ImageShack.us
Η φωτό δικιά μου – όχι, δεν είμαι σε στρατόπεδο!

Αν περιμένατε κάτι σε έκθεση ιδεών [άριστα στην damsel έβαλε η Ιφι. και όχι μόνο] πώς πέρασα το Πάσχα και φωτό(ζ) απ’άλλη γή, άλλα μέρη [άξια η sissoula] (πόσο μάλλον βίντεο) [όπως έπραξε -ριψοκίνδυνα- η λεσπριτία], θα μας έβγαινε πολύ τσουρούτικο το ποστ. Πρώτον γιατί δεν πήγα δα και στο Ζαβαλόκαστρο [σαν την (τυχερή) Θεία-Σοφία] -εμείς μέχρι Φραγκοκάστελο κατεβήκαμε- και δεύτερο γιατί όλες τις μέρες καθόμουνα και έτρωγα. Πήρα τέσσερα κιλά (καθαρά, ζυγισμένος μετά από εξαντλητική αφόδευση και τρελλό μπάνιο). Είχα προβλέψει παραπάνω αλλά μάλλον απέτυχα, συννέφιασε κι ο ουρανός στο τέλος και κόπηκε κάπως η όρεξη. Πάντως μια πολύ σπορ βερμουδίτσα Νάικ μαύρη (να κόβει λίγο το σκεμπέ) που είχα προμηθευτεί στις εκπτώσεις δύο νούμερα μεγαλύτερη, δεν τη γέμισα: κατά συνέπεια, τα σπέσιαλ σωβρακάκια μου (καρουδάκια κυρίως, βαμβακερά γιατί δεν είμαι και τόσο επιτήδειος) κάνουν την εμφάνισή τους όποτε σηκώνομαι απ’τους καναπέδες και τις σεζ-λόγκ και επιχειρώ λίγα βήματα. Η ρημάδα η βερμούδα δεν παίρνει ζώνη και δε θυμάμαι πού έχω καταχωνιάσει κάτι αρχαίες τιράντες. Ας είναι. Έχω καιρό να πάρω τρία-τέσσερα κιλά ακόμα μέχρι του Αγίου Πνεύματος που θα ξαναβγώ στις παραλίες. Τρέμετε ναυαγοσώστες!

Με το που γύρισα, ξανακαλωδίωσα τα πισιά και τα τηλέφωνα και βγήκα να δω τι (μας) γράφατε τόσες μέρες. (Όχι, δεν είχα σύνδρομο στέρησης, να’ναι καλά ο κουμπάρος που με πήγαινε σ’ ένα τσικουδάδικο όποτε άρχιζα να ξύνομαι και ξέχναγα τα πάντα. Θενκς Τζίμη.) Έβαλα το feed reader να κατεβάζει και μέχρι να σβήσω καμιά 250αριά σπαμ που είχαν κατακλύσει τα email, είχα πλήρη πρώτη εικόνα. Κλασικά, πρώτα καρφώθηκα στης mor που είχε και πάλι εξαιρετικά θέματα (το γράφω να μη ψάχνει ποιός τρελλός σερφάρει ξημερώματα, είχε μόλις δέσει το καράβι και ως γνωστόν δεν κοιμάμαι ποτέ πρωί). Μ’ έφτιαξε. Πήγα κι εγώ να ζητήσω το δέντρο μου και μου βγήκε ένα δάσος με κάτι μαυρίλες απίστευτες χώρια που δεν ήταν καμία καλή ψυχή να μου κολλήσει ωραίο φρουτάκι, οπότε το έκλεισα άνευ σέιβ. Άφτερ σέιβ.

Οι καταγραφές και οι (παιδικές) αναπολήσεις περί Μεγάλης Βδομάδας, τσουγκρίσματος, σουβλίσματος και γενικού ξεκατινιάσματος στα ελληνικά μπλογκς ήταν πολλές (και αναμενόμενες). Δίνουμε ελαφρύ προβάδισμα (κατόπιν εορτής… αλλά ας πάρουν τα εύσημα, πες πως τουγκρίσαμε κόκκινα αυγά και μας «πήραν» – όπως όλα τα παιδιά άλλωστε) στα:

μέρα Μαγιού από την eve
στο τραπέζι που τα πίνω λείπει το ποτήρι σου… δυνατό κομμάτι από την areth
Τα Άγια Σπίρτα του Μανόλη
Πασχαλινό του nik_kit
Ζητούνται επειγόντως δάκρυα από την (πολύ καλή) ttallou


Φαντάζομαι θα λάβατε (και θα στείλατε) τα παραδοσιακά
sms – πάνω τους είναι χτισμένη η νεοελληνική παράδοση. Προσωπικά προσπάθησα να πνίξω μερικούς άσπονδους φίλους ως νόμιμος εκπρόσωπος του Σωματείου Φίλων Αμνοεριφίων «Ο Αθανάσιος Διάκος» μα ένας κατεργάρης γουρουνοκυνηγός φίλος απ’ την Κόνιτσα με αποστόμωσε ως εκπρόσωπος του Σωματείου Προστατών Αμνοεριφίων «Ο Κακός Λύκος» (τσιμουδιά όμως για τις οικόσιτες σκρόφες).

Για την ιστορία της εργατικής πρωτομαγιάς πάντως, ο feelgood αριστεύει εδώ. Και για το καυτό θέμα Οι γονείς μου σεξ; Αποκλείεται! o Πιτσιρίκος (ξανα)χτυπάει εδώ.

Errata: Όσοι πιστοί ψάξατε της ttallou το ποστ μάλλον θα αναρωτηθήκατε τι πίνω. Λοιπόν, πίνω καφέ, πολύ καφέ. Ποτέ πράσινο ή μπλε. Το σωστό λινκ είναι αυτό.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s