Χοντρομπαλάδες, καλοκαίριασε

Image Hosted by ImageShack.us

«Διαπιστώνουμε πως η λέξη «δύστροπος» είναι ολότελα δυσφημιστική και πολλές φορές παραπλανητική. Και αυτό γιατί όλοι οι άνθρωποι διατηρούν ένα βαθμό δυστροπίας. Συχνότερα αυτοί που αποκαλούνται δύστροποι έχουν απλά φθάσει στο έσχατο σημείο απόγνωσης. Και συνήθως είναι αυτοί που πραγματικά είναι άξιοι να δυσφορούν.»
lefty, στο σημερινό του ποστ στο A Kontrario

Δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε πραγματικά άξιοι να δυσφορούμε, πόσο μάλλον οι μόνοι άξιοι. Κάτι τέτοιο θα μας κατέτασε ακαριαία στα ψώνια, κατηγορία στην οποία δεν επιθυμούμε να ανήκουμε παρά μόνο στο context που αναλύει διεξοδικά η Σοφία (πρώην «θεία Σοφία»), παρουσιάζοντας τ’ αποτελέσματα της παγκόσμιας διαδικτυακής έρευνας που διεξήγαγε πάνω στο θέμα της ανδρικής πορνείας. Κι εκεί μάλλον η τιμή που θα πιάναμε δεν θα ήταν στο upper bracket, αλλά ας όψονται τα κοψιδάδικα και οι σούβλες… Αδυναμίες, τι να κάνουμε.

Όμως η προβληματική που μας παρουσιάζει ο lefty θα έπρεπε να προκαλέσει μια έστω ελάχιστη ενδοσκόπηση σε όλους. Πρόσφατα διαβάσαμε σε νεότευκτο μπλογκ τον αφορισμό πως η (ελληνική) μπλογκόσφαιρα διακατέχεται από σύνδρομο αλληλοϋβρισμού, γκρίνιας και ξυλινογλωσσίας. Και δόθηκε από τη συντάκτρια του ποστ η ευχή να δούμε όλοι τα πράγματα πιό αισιόδοξα και να χαρούμε λίγο τη ζωή μας.

Η δυσφορία όμως έχει προφανώς λόγο ύπαρξης. Η έκφρασή της μπορεί να κυμαίνεται από μια εκτονωτική διάθεση, όπως της συμπαθούς καπνίστριας και Mac-user xourxourw που τα χώνει καλοδιάθετα στην «ελληνική νοοτροπία» στο Road Trippin’, εντοπίζοντας το πρόβλημα στην απουσία ουσιαστικής αντίδρασης των Ελλήνων (πέρα απ’ τα λόγια δηλαδή) στις καταστάσεις που ακριβώς προξενούν τη δυσφορία και τη γκρίνια. Ζώντας στην Ευρώπη, η xourxourw έχει αποκτήσει -και σωστά- άλλη οπτική: του ενεργού πολίτη που αντιδρά στις δυσάρεστες καταστάσεις. Κάτι που στην Ελλάδα έχουμε εκχωρήσει στους παρουσιαστές ειδήσεων των κεντρικών δελτίων, με τα γνωστά αποτελέσματα αυτής της θεσμοθέτησης. [Με την ευκαιρία, να μην ξεχάσουμε να στιγματίσουμε την άθλια και υποκριτική προσπάθεια των αντι-καπνιστών και δήθεν υπερασπιστών των προσωπικών ελευθεριών να μας στερήσουν την απόλαυση του τσιγάρου έστω και για μια μέρα, μέσω της θέσπισης Παγκόσμιας Άκαπνης Ημέρας και τέτοιων φαιδρών. Λυπούμαστε ειλικρινά για την κατάντια όσων ελλήνων μπλόγκερς έπεσαν και σ’ αυτή την παγίδα και δημοσίευσαν σχετικά ποστς. Ένα έχουμε να πούμε: Τα τσιγάρα είναι θεσπέσια!]

Στο άλλο άκρο, ο jim_hellas φαίνεται να καταλήγει πως το πρόβλημα είναι βαθύτερο και ίσως αξεπέραστο, καθώς έχει μάλλον συντελεστεί μια συνολική ηλιθιοποίηση των Ελλήνων: στο σημερινό του ποστ (Ο Κόσμος όπως τον Βλέπω Εγώ), εστιάζει κυρίως στην αμπελοφιλοσοφική διάθεση που μας κληρονόμησε ο τουρκικός ζυγός, η καταστροφή του ’22 και η λανθάνουσα πίστη στο «πάλι με χρόνους με καιρούς»… Σίγουρα η πληθώρα των ποστς από μεγάλο αριθμό κολλημένων στο 1453 μπλόγκερς έπαιξαν το ρόλο τους σ’ αυτά τα συμπεράσματα. Δε θα σταθούμε στιγμή σε τέτοια απίθανα regressions, θα σημειώσουμε μόνο την καίρια παρέμβαση του J95 στο Don’t Kiss the Frog. Επειδή σίγουρα μερικοί εξυπνάκηδες θα σπεύσουν να μας κατηγορήσουν, συλλήβδην, πως δήθεν την είδαμε Ευρωπέη και απεμπολούμε την ιστορία μας και λαός χωρίς ιστορία δεν έχει μέλλον και τέτοιες παπαριές, τρεχάτε να διαβάσετε το μπλογκ του Αλβανού δημοσιογράφου Γκαζμέντ Καπλάνι, μήπως και το χθεσινό ποστ του (Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;) που παραπέμπει «στην «αβάσταχτη ομοιότητα» των Βαλκάνιων μεταξύ τους» ταρακουνήσει λίγο τις ελληνικές περί περιουσίου λαού πεποιθήσεις…

Σε εξέλιξη βρίσκεται στη μπλογκόσφαιρα μεγάλη «συζήτηση» [χμμμ…] για το αποτέλεσμα του Γαλλικού δημοψηφίσματος. ΟΚ, τι συζήτηση, έχουν κατατεθεί πολλά ποστς με προς το παρόν αφοριστικές θέσεις ή μη-θέσεις (θα εξαιρέσουμε το κάλεσμα του Mιχάλη σε ανταλλαγή απόψεων στο Ιστολόγιον). [Addendum: και ο thas στο Vita Moderna.] Ίσως είναι πολύ νωρίς (το πρωί;) αλλά αισθανόμαστε μια ακατανίκητη παρόρμηση να συνταχθούμε (επί του Συντάγματος αλλά και της πολιτικής γενικότερα) και πάλι με τον J95 και την καρά-αφοριστική, κυνικότατη θέση του: «Έχουμε γεμίσει μαλάκες.»

YΓ: Καιρό έχουμε να δώσουμε tchotchke. Για σήμερα, το μπουκάλι πηγαίνει στον Τάκη Καμπύλη (Ενστάσεις) και το ποστ του «Πανεπιστήμιο» — όχι τόσο για το περιεχόμενο αυτό καθ’αυτό, αλλά για το γεγονός ότι πρόκειται για αναδημοσίευση από τα ΝΕΑ: στο μέσον του άρθρου ήμασταν σίγουροι ότι διαβάζαμε την ΕΣΤΙΑ. Και τελικώς δεν καταλάβαμε αν η αναφορά στην Αθηνά Κουκουτσάκη (που υπήρξε και καθηγήτριά μας) ήταν τελικά για το ξεκάρφωμα και μόνο.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s