Jacuzzi de merde

Image Hosted by ImageShack.us
Photo by Eric Feferberg / AFP

Υφίστανται (ακόμη!) ορισμένοι οι οποίοι αδυνατούν να κατανοήσουν την ορθότητα της φράσης: «Αν είναι εφικτή η χρήση βίας, θα βρεθεί (είμαστε μάρτυρες καθημερινά) ο σωστός προσχηματικός τρόπος για να ασκηθεί η βία» και ερωτούν (θέλω να πιστεύω: αφελώς), γιατί θα πρέπει να δεχθούν αυτή τη θέση. Θα προσπαθήσω να το δείξω μ’ ένα γιγαντιαίο παράδειγμα. Το ρεπορτάζ που ακολουθεί δεν είναι δημοσιογραφικό. Οι απόψεις που περιλαμβάνονται δεν είναι δικές μου. Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι ολοκληρωτικά επιβεβλημένη από το Κόμμα. Τυχόν χιούμορ είναι προσφορά των πολυκαταστημάτων DYSTRO, ΠΟΠΗ & ΙΟΙ.

Η τελευταία μεγάλη πολεμική σύρραξη της ιστορίας είναι ο συνεχιζόμενος Πόλεμος στο Ιράκ. Δεν είναι της παρούσης να υπεισέλθουμε σε ανάλυση των λεπτομερών αίτιων και του αντικειμενικού σκοπού του εν λόγω Πολέμου. Μπορεί ο καθένας να κρατήσει οποιαδήποτε εξήγηση τον βολεύει (λογική, λογικοφανή, αυθαίρετη, συνομωσιολογική — οποιαδήποτε). Εξετάζουμε το προσχηματικό πλαίσιο άσκησης βίας, και μάλιστα βίας στο ανώτατο πιθανό επίπεδο, της διακρατικής βίας (πολέμου). Από τα γεγονότα, χρειαζόμαστε τα βασικά:

– Ο πόλεμος κατά του Ιράκ διεξήχθη από στρατιωτική συμμαχία κρατών, υπό την ηγεσία των Η.Π.Α.
– Ο πόλεμος κατά του Ιράκ είχε, στρατιωτικά μεν, προληπτικό χαρακτήρα (την καταστροφή του Οπλοστασίου Μαζικής Καταστροφής (ΟΜΚ) του Ιράκ), πολιτικο-ιδεολογικά δε απελευθερωτικό χαρακτήρα (την απελευθέρωση του δοκιμαζόμενου Ιρακινού λαού από τη στυγνή δικτατορία του Σαντάμ Χουσεϊν και την εγκαθίδρυση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και οικονομίας της ελεύθερης αγοράς). [Και στα δύο επίπεδα, προτάθηκε το Δόγμα της Σωτηρίας: να σωθεί ο υπόλοιπος κόσμος από πιθανή επικείμενη μαζική καταστροφή, να σωθούν οι ιρακινοί πολίτες από τον τύραννο.]
– Ο πόλεμος κατά του Ιράκ ξεκίνησε την Άνοιξη του 2003, αφού οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους είχαν εξαντλήσει όλες τις προσπάθειες αποφυγής του και διευθέτησης των προβλημάτων «δια της διπλωματικής οδού». [Δεν ακολουθήθηκε η μέθοδος της «υπό τον ΟΗΕ» προσέγγισης (όπως π.χ. στην περίπτωση της Σερβίας), αφού Γαλλία, Γερμανία και Ρωσία ετάχθησαν κατά του πολέμου και οι Επιθεωρητές Πυρηνικών του ΟΗΕ δεν είχαν ολοκληρώσει τις επιθεωρήσεις τους.] Εν ολίγοις, η κυβέρνηση του Ιράκ δεν προχώρησε στην άμεση καταστροφή των ΟΜΚ, απαντώντας είτε πως τέτοια (ΟΜΚ) δεν υπήρχαν είτε πως είχαν ήδη καταστραφεί παλαιότερα.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν ίσως το πλέον ‘διαφημιζόμενο’ δημοκρατικό πολίτευμα στη Δύση και αποτελούν την αιχμή του δόρατος της λεγόμενης «ελεύθερης οικονομίας» η οποία στηρίζεται σε μια δημοκρατικά κυβερνούμενη πολιτεία με εξαιρετικά υψηλή ελευθερία έκφρασης, διακίνησης ιδεών και πληροφοριών. Το πλεόνασμα δημοκρατίας που διαθέτουν είναι, «εξαπανέκαθεν», σημαντικό πολιτικό εξαγωγικό προϊόν. Στις ΗΠΑ, πόλεμο κυρήσσει ο Πρόεδρος, αφού έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ζητώντας την συναίνεση αυτή τον Οκτώβριο του 2002, ο Πρόεδρος Μπους είπε στο λόγο του:

«Our goal is to fully and finally remove a real threat to world peace and to America. Hopefully this can be done peacefully. Hopefully we can do this without any military action. Yet, if Iraq is to avoid military action by the international community, it has the obligation to prove compliance with all the world’s demands. It’s the obligation of Iraq.»

Ο Πρόεδρος Μπους έλαβε άμεσα (16 Οκτωβρίου 2002) την έγκριση του Κογκρέσου για πόλεμο εναντίον του Ιράκ υποστηρίζοντας ότι ο πόλεμος θα ήταν η τελευταία επιλογή του, ισχυριζόμενος ότι το Ιράκ (δηλ. ο Σαντάμ) κρατούσε τη λύση (την παραδοχή και καταστροφή των ΟΜΚ) στα χέρια του.

Είναι γνωστό ότι ο Πρόεδρος Μπους δεν δέχτηκε τον ισχυρισμό των Ιρακινών ότι δεν είχαν όπλα να καταστρέψουν. Βέβαια, κατά δήλωση του David Kaye, αρχι-επιθεωρητή των ΗΠΑ ο οποίος ερεύνησε το Ιράκ για ΟΜΚ μετά την ολοκλήρωση της κατοχής των ιρακινών εδαφών από τα συμμαχικά στρατεύματα, «the Iraqis were telling the truth.» Δεν υπήρχαν ΟΜΚ στο Ιράκ. Αυτό όμως είναι, πιθανότατα, ένα σφάλμα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών (όχι το ότι δεν πρόλαβαν να φυτέψουν μερικά αμέσως μετά τις μάχες, αλλά το ότι δεν ήταν σίγουροι πως δεν υπήρχαν καθόλου ΟΜΚ). Και μάλλον περί σφάλματος επρόκειτο (νομίζω μάλιστα ότι ο Τζορτζ Τένετ, της CIA, για το λόγο αυτό έχασε τη δουλειά του — αν και, περιέργως πώς, η εσωτερική εξεταστική επιτροπή που συστάθηκε το 2004 και διέκοψε τις εργασίες της εν όψει των αμερικανικών εκλογών, διελύθη ησύχως άνευ πορίσματος αμέσως μετά την επανεκλογή Μπους), οπότε ο κακο-πληροφορημένος Πρόεδρος Μπους αναγκάστηκε, με μισή καρδιά, να διατάξει την επίθεση στο Ιράκ.

Προτού πέσουν τα μαλλιά ορισμένων, να διευκρινίσω ότι το ψεύδος που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι αλλού: στην τεκμηριωμένη και διασταυρωμένη πλέον απόφαση του Προέδρου Μπους [και της κυβερνήσεώς του, εννοείται] να προχωρήσει οπωσδήποτε σε πόλεμο με το Ιράκ και να κατασκευάσει τις προσχηματικές και νομιμοποιητικές καταστάσεις που θα του επέτρεπαν να το κάνει με τις απαιτούμενες ψευδο-δημοκρατικές προφάσεις, τουλάχιστον ένα χρόνο πριν τη λήξη των δήθεν προθεσμιών συμμόρφωσης του Ιράκ με τις δήθεν απαιτήσεις της «παγκόσμιας κοινότητας». Πέρα απ’ τα όσα έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί για τις «ειλημμένες αποφάσεις» των ΗΠΑ από ενδοκυβερνητικές διαρροές, έχουμε σήμερα και την δημοσιοποίηση απόρρητου εγγράφου της κυβέρνησης Μπλερ, του βασικού συμμάχου των ΗΠΑ στον πόλεμο, με τη μορφή Memorandum Προετοιμασίας και ημερομηνία 23 Ιουλίου 2002. Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στους Sunday Times μία εβδομάδα πριν τις τελευταίες κοινοβουλευτικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, εικάζεται μάλιστα ότι έπαιξε κάποιο ρόλο στη μειωμένη πλειοψηφία που κέρδισε ο Τόνι Μπλερ σ’ αυτές.

Το πλήρες αποκαλυπτικό κείμενο μπορεί (και πρέπει) να διαβάσει κάθε ενδιαφερόμενος. Περιλαμβάνεται στο περιεκτικό και άκρως αποκαλυπτικό άρθρο του καθηγητή δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Berkeley) και πολιτικού αναλυτή Mark Danner The Secret Way to War, το οποίο δημοσιεύεται στο τεύχος 70/10 της επιθεώρησης The New York Review της 9ης Ιουνίου 2005).

Στο άρθρο αυτό, χωρίς να χρειαστεί να ζορίσει κανείς ιδιαιτέρως το μυαλό του, κατανοεί τις θέσεις του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Ντικ Τσένι περί αποφυγής εμπλοκής του ΟΗΕ στη διαδικασία των επιθεωρήσεων για ΟΜΚ: «Cheney, like other administration «hard-liners,» feared «the UN route» not because it might fail but because it might succeed and thereby prevent a war that they were convinced had to be fought.» Κατανοεί πώς η επιμονή του Τόνι Μπλερ για εμπλοκή του ΟΗΕ στο μέτρο που αυτή παρείχε μια επίφαση νομιμότητας σε μια προειλημμένη απόφαση (για πόλεμο), απλώς αντανακλά την διαφορετική εσωτερική πολιτική πραγματικότητα που είχε να αντιμετωπίσει ο Μπλερ: «It was critical domestically for the prime minister to show his own Labour Party, a pacifist party at heart, opposed to war in principle, that he had gone the UN route. Public opinion in the UK favored trying to make international institutions work before resorting to force.» Τέλος, αντιλαμβάνεται ο καθένας πώς η αδυναμία των επιθεωρητών του ΟΗΕ να εντοπίσουν τα ανύπαρκτα ΟΜΚ μετατράπηκε από τα ποδηγετούμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη, συμφέρουσα για την κυβέρνηση Μπους θέση, ότι οι επιθεωρητές ήταν ανίκανοι, αφού τα όπλα υπήρχαν! Χρειαζόταν μόνο ένας Γκεμπελικής* έμπνευσης και επιπέδου χειρισμός του από καιρό καλλιεργούμενου και προσεκτικά συντηρούμενου φόβου της «αραβο-φασιστικής τρομοκρατίας». Αποδεικνύεται ακόμη ότι ουδεμία πρόβλεψη ή ουσιαστικό ενδιαφέρον υπήρχε κατά την περίοδο προετοιμασίας του πολέμου για τις όποιες εξελίξεις στο Ιράκ μετά τον πόλεμο.**

Επαναλαμβάνω: δεν εξετάζονται εδώ οι λόγοι του πολέμου κατά του Ιράκ. Καταδεικνύεται πέραν αμφιβολίας ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνομώτησε και, παραποιώντας την αλήθεια, χειραγωγώντας τα ΜΜΕ και παρουσιάζοντας ανακριβή στοιχεία ξεκίνησε έναν προαποφασισμένο (για κάποιους άλλους λόγους) πόλεμο. Φυσικά εξαπάτησε πρωτίστως τον αμερικανικό λαό, αλλά σαφώς εξαπάτησε ολόκληρο τον κόσμο. Το θέμα είναι ότι είχε και έχει τη δυνατότητα να ασκήσει κρατική βία στη βάση προσχηματικών διαδικασιών, με επίφαση νομιμοποίησης και μάλιστα σχεδόν χάριν ανθρωπιστικού σκοπού! Απο κει και πέρα, ο καθένας ας ψάξει βαθύτερα για τα αίτια και τον απώτερο σκοπό αυτής της κοροϊδίας.

Addendum: Ο Διπλωματικός Λαθρεπιβάτης καταπιάνεται σε πρόσφατο ποστ του με μια περισσότερο διευρυμένη προσέγγιση της πρακτικής των ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τον ΟΗΕ όπως κατά περίπτωση βολεύει τις προσχηματικές πρακτικές-πλαίσιο για άσκηση κρατικής βίας (πολέμου)…

*Είχε γράψει ο Γκέμπελς: «There was no point in seeking to convert the intellectuals. For intellectuals would never be converted and would anyway always yield to the stronger, and this will always be «the man in the street.» Arguments must therefore be crude, clear and forcible, and appeal to emotions and instincts, not the intellect. Truth was unimportant and entirely subordinate to tactics and psychology.» Δεν μπόρεσαν βέβαια οι σημερινοί «γκεμπελίσκοι» να φτάσουν το επίπεδο των αλληλοσφαγιαζόμενων επιγόνων του Τίτο οι οποίοι διέθεταν αιώνες αίματος στο παρελθόν τους για να μαγειρεύουν το φανατικό μίσος (βλ. Τσέτνικς, Ουστάσι, «Τούρκοι»), οπότε και σύντομα η επίσειση του «μπαμπούλα της τρομοκρατίας» έπαψε να είναι τόσο αποτελεσματική. Ευχόμαστε αυτό να μη σημάνει ανανέωση των τρομοκρατικών «μνημών» μέσω ενός νέου χτυπήματος.

**Πώς να μην είναι λογικό σήμερα, τρία χρόνια μετά, με τον πόλεμο να συνεχίζεται ως «αντίσταση», με σχεδόν εκατό χιλιάδες νεκρούς (εκ των οποίων 1.600 αμερικανοί στρατιώτες), με το Ιράκ οικονομικά κατεστραμμένο και εν μέσω σχεδόν εμφυλίου πολέμου, να αναρωτούνται ακόμα και οι Αμερικανοί μήπως θα ήταν καλύτερα τα πράγματα αν είχαν ολοκληρωθεί τα πορίσματα των επιθεωρητών του ΟΗΕ; Βλέπουν πλέον και οι Αμερικανοί ότι το «Λουτρό Δημοκρατίας & Ελευθερίας» στο οποίο θα εμβάπτιζαν τους Ιρακινούς πολίτες, είναι στην πραγματικότητα ένα Τζακούζι με Σκατά για τους νεαρούς στρατιώτες τους.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s