Live8 – Fuckin’ Sickenin’ Bullshit


O μικρός Ιρφάν. Κάντε κλικ στη φωτογραφία.

Δεν αντέχω πια το παραμύθι. Πολύ λίγα blogs διάβασα να το λένε όμως. Τα media μας έχουν φλομοσει το μυαλό με εικόνες και συνθήματα για να μας πείσουν να βοηθήσουμε τα γτωχα αφρικανάκια. Ένα ευρω τη φορά. Ένα λαστιχένιο βραχιολάκι σε καθε χέρι. Εξαγοράζεις τις τυψεις σου με ένα ευρω τη φορά? Ένα ευρω για τα αφρικανάκια, ένα ευρω για το AIDS, ένα ευρω για τις τρελλές αγελάδες, ένα ευρω για το καρκινο, κι άλλο ένα ευρω για το καρκίνο του μαστού, κι άλλο ένα για τη σαρκοείδωσις… Με πενήντα ευρω έχεις καθαρίσει. Είσαι μέρος της λύσης, το προβλημα είναι αλλού, εσυ πλήρωσες το ευρω σου, τα 100 ευρω σου, κοιμησου ήσυχος, και του χρόνου βλέπουμε. Ε, όχι. Όχι τέτοιο παραμύθι, φτάνει πια.

Πόσα λαστιχένια βραχιολάκια αγόρασαν οι βιομηχανίες όπλων? Πόσα αγόρασαν οι επτά αδερφές? Πόσα αγόρασαν οι μεγάλες πολυ-εθνικές μάρκες που καταναλώνουμε τα προιόντα τους που φτιάχνουν παιδάκια στην Ασία και την Αμερική, τη λατινική? Τίποτα δεν αγόρασαν. Μηδέν, νάδα, ζέρο. Αυτό είναι το σχέδιο – να πληρώσει ο κόσμος τα λάθη των βιομηχάνων. Να νοιώθει ο κόσμος ένοχες. Εμεις φταιμε που πεινανε τα παιδάκια. Εμεις φταιμε που πεθαινουν σα μυγες τα αφρικανακια. Εμεις φταιμε που εχουν AIDS. Εμεις φταιμε, που περναμε καλά. Που τρωμε πολύ. Που έχουμε παχουλά παιδια. Που οδηγάμε αυτοκινητα και μενουμε σε ωραία σπίτια. Με καλοριφέρ. Με αιρκοντίσιον. Με ομορφα ρούχα, made in Indonesia, made in Viet Nam, made in Mexico. Με σχολείο για κάθε παιδάκι. Με εμβόλια. Με βιβλία και παιχνίδια. Με διακοπές και πισίνα. Με Ολυμπιακά Στάδια και αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλου. Με Βουλή και εκλογές και επιθεώρηση εργασίας και άδεια παραμονής και κάρτα οικονομικού μετανάστη και ΙΚΑ και γιατρό και σκατά στα μούτρα όλα.

Στη τηλεόραση έβλεπαν τη συναυλία, όλα όμορφα, τόσο όμορφα. Πολλοί άνθρωποι, πολλοί rock stars, so fuckin great rock stars, μπράβο που δώσαμε το ευρω για βραχιολάκια και τώρα τα αφρικανάκια δε θα πεινάνε μια μέρα, δε θα πεθαίνουν αύριο αλλά μεθαύριο, δεν έχω τύψεις πια, σήμερα ο κόσμος είπε τι είναι το σωστό, do the right thing, help make poverty history. Make human history poorer, no shit. Ο κόσμος δεκαταλαβαινει το παραμύθι. Τα παιδιά του Λονδίνου του Dickens είναι ιστορία, πολύ παλιά ιστορία πια. Τα μαυράκια στις μπαμπακοφυτείες είναι παλιά ιστορία. Τα παιδάκια στο Σικάγο να φτιάχνουν Ford Model T είναι παλιά ιστορία. Τα παιδάκια στα κολχοζ της Ουκρανίας, στις στοές στη Ρηνανία, στα υφαντουργία της Γαλλίας είναι παλιά ιστορία. Αλλού πεθαίνουν τα παιδιά σήμερα. Εμείς είμαστε πολιτισμένος κόσμος, αγοράζουμε βραχιολάκια ένα ευρω και είμαστε αθώοι. Οι πολυ-εθνικές γελάνε μαζι μας, γελάνε με τα αφρικανάκια, αύριο θα βγάλουν άλλο ένα λαστιχένιο βραχιολάκι, χρώμα γαλαζοπράσινο, για να σωθούν τα παιδάκια της Ανταρκτικής. Δεν έχει παιδάκια στην Ανταρκτική? Καλά. Έχει πιγκουινάκια.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s