Είμαστε Όλοι Στόκοι!

Image Hosted by ImageShack.us
Συμπαράσταση σε ΟΛΑ τα θύματα ΚΑΘΕ τρομοκρατίας. Σήμερα είμαστε όλοι «Λονδρέζοι».

Σημ.: Το κείμενο που ακολουθεί πρέπει να διαβαστεί μετά απ’ αυτό το κείμενο.

* * * * *

Το σημερινό χτύπημα στο Λονδίνο συμβάλλει στην κατεδάφιση μιας ολόκληρης μυθολογίας που έχει πλαστεί γύρω από την τρομοκρατία, και την οποία τα ΜΜΕ της χώρας αρέσκονται ανεύθυνα να αναπαράγουν. Πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσουμε τι εκπροσωπούν αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ντυθεί με το μανδύα του παγκόσμιου αστυνομικού, τι επιδιώκουν και πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε.

Η σύγχρονη αμερικανο-νατοϊκή τρομοκρατία, άλλη μια μορφή επιθετικής εξωτερίκευσης των εσωτερικών προβλημάτων μιας δήθεν αναπτυγμένης αλλά αναχρονιστικής πολιτιστικά, πνευματικά, οικονομικά, κοινωνικά κτλ δομής. Τα τελευταία 700 χρόνια το κέντρο του Δυτικού Κόσμου(οι Αγγλο-Σάξωνες) αλλά και η περιφέρειά του κατέληξαν από πρωτοπόροι να γίνουν ουραγοί των εξελίξεων. Και αντίθετα με τη ρητορική τους, αποκλειστικά υπεύθυνες είναι δυνάμεις στο εσωτερικό τους και όχι οι εξωτερικές παρεμβάσεις. Οι δυνάμεις της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης, που επικράτησαν πολιτικά και το κράτησαν δέσμιο και ανίκανο να εξελιχθεί ή να μεταρρυθμιστεί, είναι αυτές που διαρκώς ανακαλύπτουν εξωτερικούς εχθρούς για να δικαιολογήσουν της δική τους καταπίεση.

Πρώτα ήταν οι Ναζιστές Γερμανοί, μετά οι Κομμουνιστές Σοβιετικοί, για κάποιο διάστημα οι Κινέζοι, μετά οι Ιρανοί, σήμερα οι Ισλαμιστές και πάλι οι Κινέζοι και ο υπόλοιπος Τρίτος Κόσμος (στην περιφέρεια της Δύσης υπάρχουν και άλλοι δευτερεύοντες εχθροί πχ Κουβανοί, Λατινοαμερικανικοί λαοί, λαοί της Κεντρο-Ανατολικής Ασίας, Βορειο-Κορεάτες κτλ). Είναι λάθος να βλέπουμε τους Αμερικανο-φασίστες «αστυνόμους» σαν τους χριστιανούς «Ρομπέν των Δασών» που παλεύουν και εκδικούνται (έστω και με λάθος μέσα) την «άδικη» πολιτική των Ταλιμπάν, των Μουλάδων και του Σαντάμ (και όλων των υπόλοιπων λαών του κόσμου σχεδόν, δεν θα παραξενευόμουν αν μια μέρα κατηγορήσουν τους …πιγκουΐνους). Πρόκειται για παρακλάδι των ιμπεριαληστών «Σερίφηδων του Νότιγχαμ» που έχουν ανάγκη να προκαλούν συγκρούσεις ώστε να διατηρούν την πολιτική και πνευματική τους κυριαρχία και να καταπνίγουν κάθε φωνή και δύναμη ανανέωσης και εκσυγχρονισμού των κοινωνιών τους. Αυτό που βιώνουμε είναι η επιθετικότητα του πλέον φανατικού κλάδου των υπερσυντηρητικών, των νεοφιλελεύθερων.

Η φτώχεια και η εξαθλίωση δεν είναι οι λόγοι που οδηγούν τους Αμερικανούς στην στρατιωτική επέμβαση και γενικά όσο πιο πλούσια είναι η κοινωνία τους τόσο πιο πολύ στρέφονται στον υπερσυντηρητισμό. Το γεγονός δεν είναι τυχαίο. Οι ΗΠΑ δεν είναι πιο πλούσια χώρα από τον Καναδά επειδή είναι πιο εξελιγμένη κοινωνικά αλλά μόνο και μόνο επειδή έτυχε να διαθέτει στο έδαφός της κάποιους κεφαλαιακούς πόρους προς εξαγωγή. Η δομή της κοινωνίας της δεν είναι πιο σύγχρονη από τον γειτονικό Καναδά, απλά έπεσαν μέσα δισεκατομμύρια χρηματιστηριο-δολάρια. Όταν όμως η ευημερία μιας κοινωνίας δεν είναι αποτέλεσμα ενδογενών οικονομικών παραγωγικών διαδικασιών αλλά στηρίζεται σε έξωθεν χρηματοδότηση, τότε δεν υπάρχουν ισχυρές ντόπιες δυνάμεις της αγοράς, από την τριβή των οποίων ξεπηδούν οι σπίθες της ανανέωσης, της προόδου, της μεταρρύθμισης και της δημοκρατίας. Γι’ αυτό οι άνθρωποι εκεί βυθίζονται σε ένα πολιτιστικό, πολιτικό και πνευματικό μεσαίωνα.

Για να δώσω ένα ιστορικό ανάλογο, μια παρόμοια περίπτωση με τα σύγχρονα φουσκο-χρηματιστηριο-δολλάρια ήταν η Ισπανία την εποχή της ανακάλυψης της Αμερικής. Ο άφθονος χρυσός του Νέου Κόσμου που μπήκε στην Ισπανία, λειτούργησε ανασταλτικά για την εξέλιξη και πρόοδο των ενδογενών οικονομικών δυνάμεων της Ισπανίας. Η οικονομία εξαρτήθηκε όχι από την ντόπια παραγωγή αλλά από τα λάφυρα χρυσού των Ινδιάνων. Ενίσχυσε έτσι την ισχύ και την επιρροή των πλέον αντιδραστικών στοιχείων της ισπανικής κοινωνίας, την Καθολική Εκκλησία, την Ιερά Εξέταση, την Αντιμεταρρύθμιση, τους γαιοκτήμονες, κτλ. Η Ισπανία από πρωτοπόρος κατέληξε ουραγός, όχι μόνο οικονομικά τελικά αλλά κυρίως κοινωνικά, αφού έβλεπε μια μια τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες να την ξεπερνούν (με πρώτες την Ολλανδία και την Αγγλία των οποίων οι αποικίες δυνάμωσαν τις δυνάμεις της αγοράς). Χρειάστηκε να περάσει τραγικές καταστάσεις (εμφύλιοι, χούντες κτλ που δείχνουν ότι παντού οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης δεν καταθέτουν χωρίς μάχη τα κεκτημένα τους) για μπορέσει μόλις τα τελευταία χρόνια να μπει σε τροχιά σύγκλισης με τους υπόλοιπους ευρωπαίους.

Η Ουάσιγκτον και όλοι οι ΝΑΤΟ-φασίστες έχουν στόχο καθετί Ισλαμικό και όχι μόνο, διότι θέλει μια συνολική αναμέτρηση που πιστεύει ότι θα οδηγήσει στην ενίσχυση της θέσης των συντηρητικών οπισθοδρομικών στοιχείων μέσα στις Δυτικές κοινωνίες σε βάρος των προοδευτικών και των μεταρρυθμιστών. Επικίνδυνο δεν είναι να αναγνωρίζουμε την απειλή, επικίνδυνο είναι να εφησυχάζουμε και να εξαρτόμαστε από την καλή προαίρεση του κάθε ιμπεριαληστή. Άλλωστε αν δούμε την συνολική δράση των υπερσυντηρητικών νεοφιλελεύθερων των ΗΠΑ, αυτή στρέφεται εναντίον κάθε ξένης κουλτούρας. Δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να καταστρέψουν σπάνια μνημεία του αυτόχθονος αυτόχθονος Ινδιάνικου πολιτισμού στις ΗΠΑ, δείχνοντας ξεκάθαρα την κάθετη εναντίωσή τους στις πολιτισμικές διαφορετικότητες.

Η επιλογή του στόχου των Δίδυμων Πύργων, των τρένων της Μαδρίτης και του μετρό και των λεωφορείων του Λονδίνου όπου εργάζονταν ή απλά επισκέπτονταν πολίτες από όλες σχεδόν κάθε εθνικότητας, δείχνει την καθολικότητα της αντιπαράθεσης που επιδιώκουμε. [..] Ακόμα και αν δεν συμμετείχε μια χώρα πχ στον πόλεμο στο Ιράκ, οι υπερσυντηρητικοί καπιταλιστές δεν στερούνται δικαιολογιών για επιθέσεις, όπως όταν απείλησαν τους μουσουλμάνους στη Γαλλία για το θέμα της ισλαμικής μαντίλας. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε όλοι στόχοι. Όχι για αυτά που κάνουμε αλλά για αυτό που είμαστε.

Και η Ουάσιγκτον είναι μόνο ένα μόνο κομμάτι του επιθετικού ΝΑΤΟ-φασισμού. Μπορούμε να ξεχάσουμε τους καπιταλιστές της Ρωσίας που σφάζουν ισλαμικές οικογένειες για να αντιμετωπίσουν την εξέγερση της Τσετσενίας; Τους φασίστες στο Ισραήλ που επιμένουν να σκοτώνουν Παλαιστίνιους (Σάμπρα, Σατίλα, Δυτική Όχθη) για τη δημιουργία εβραϊκού κράτους σε περιοχή όπου δεν είναι καν πλειοψηφικοί ως μειονότητα μεταφέροντας εποίκους; Τους οπαδούς της ΕΟΚΑ στην Κύπρο για που κόβαν λαιμούς μουσουλμάνων κατοίκων της Κύπρου, καίγανε τζαμιά, και έκαναν βομβιστική επίθεση εναντίον αμάχων; Τους αεροπόρους του ΝΑΤΟ που βομβαρδίζουν αδιάκριτα δημόσιους χώρους; Τις ακρότητες των Σέρβων «Σκορπιών» στη Σρεμπρένιτσα που έφταναν στο σημείο να πυροβολούν πισώπλατα δεκατετράχρονα παιδιά που τολμούσαν να έχουν γεννηθεί Μουσουλμάνοι; Την ομάδα Αμερικάνων βασανιστών του Γκουαντανάμο στην Κούβα; Τους Αμερικανικούς Πεζοναύτες και τους Βρετανούς Κομάντο στο Ιράκ και Αφγανιστάν που σκορπούν τον τρόμο και το θάνατο όχι εναντίον όχι εναντίον στρατιωτών αλλά αμάχων; Των «χριστιανών» του Κάνσας; […]

Και επειδή το πρόβλημα δεν είναι απλά μερικοί φανατικοί αλλά έχει να κάνει με τις συνολικές δομές και το πνευματικό επίπεδο τις Δυτικής κοινωνίας (που εκπαιδεύονται, πώς βρίσκουν τόσο πρόθυμους «προπαγανδιστές«, πώς στήνουν περίπλοκα δίκτυα πληροφοριών και μέριμνας, πώς διατηρούν τέτοια τεράστια επιρροή μέσα στις Δυτικές (και όχι μόνο) κοινωνίες, πώς έχουν διασυνδέσεις σε κάθε διοικητική, ενημερωτική ή άλλη αρχή κτλ) λύση δεν μπορεί να είναι η αδιαφορία του Ισλαμικού κόσμου.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε στρατιωτικά και με πλήρη ισχύ κάθε ιμπεριαλιστή και στρατιωτική μονάδα, και ταυτόχρονα να ενισχύσουμε τις φωνές μεταρρύθμισης και αλλαγής στον Δυτικό κόσμο, ώστε η βασιλεία 700 και πλέον χρόνων των σκοταδιστών να λήξει μια και καλή και να μπορέσει ο ισλαμικός κόσμος να βρει τη θέση που του αξίζει στο σύγχρονο κόσμο. Δυστυχώς οι οπισθοδρομικές Δυτικές κοινωνίες είναι πια πολύ επικίνδυνες για τις αφήσουμε στην ησυχία τους (και φυσικά αυτές δεν έχουν κανένα σκοπό να αφήσουν έτσι εμάς).

Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα στο Ιράκ σήμερα. Άσχετα αν ο πόλεμος έγινε σωστά ή όχι, δίκαια ή όχι, νόμιμα ή όχι. Σήμερα πρέπειο να χτιστεί μια κοινωνία-φάρος για όλες τις προοδευτικές και ανανεωτικές δυνάμεις του αραβικού κόσμου, που είναι το πρώτο πράγμα που θέλουν οι εμπνευστές (και) της σημερινής επίθεσης . Και γι’ αυτό και η αντίδραση εκεί των Αμερικανο-φασιστών είναι τόσο έντονη (γι’αυτό και στρέφεται κύρια εναντίον των ίδιων των Ιρακινών που είναι πρόθυμοι να φτιάξουν μια νέα σύγχρονη κοινωνία) διότι ξέρουν ότι πρόκειται για τη μεγάλη μάχη της πολιτικής τους επιβίωσης. Και θα μεταχειριστούν κάθε μέσο προκειμένου να μη χάσουν αυτά που διατηρούν εδώ και τόσους αιώνες σε βάρος της ευημερίας, της προόδου, της ανάπτυξης και της ειρηνικής συμβίωσης των μουσουλμανικών λαών. Το θέμα είναι αν θα υποκύψουμε στην Αμερικάνικη αστυνομο-τρομοκρατία τους ή θα μείνουμε στις ακλόνητοι στις αξίες που ορίζουν τον πυρήνα του πολιτισμού μας.

* * * * *

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Roark και τους συν αυτώ, με την παρατήρηση ότι επειδή γεννηθήκαμε στην από δω μεριά του ποταμού δε σημαίνει αυτόματα ότι οι δικές μας λέξεις είναι οι σωστές. Το κείμενο είναι βεβαίως του Roark, οι απλούστατες αλλαγές που επισημαίνονται με μπλε χρώμα ΔΕΝ είναι αλλαγές ουσίας αλλά περιτυλίγματος. Όλα είναι τόσο, μα τόσο σχετικά ρε γμτ… Ας μη φερόμαστε λοιπόν σα να είμαστε όλοι στόκοι.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s