Μεγάλο ποστ για πολλούς μικρούς μπλόγκερς

Τα γεγονότα στο Λονδίνο μας έπιασαν στον ύπνο και, φυσιολογικά, διέκοψαν την ομαλή ροή των ποστς στα περισσότερα μπλογκς. Εμείς δεν προλάβαμε καν να δώσουμε τα μπράβο και τα tchotchke που είχαμε υποσχεθεί. Αμέσως μετά, ξεκίνησε ένας κυκεώνας δημοσιεύσεων, σχολιασμών, διαφωνιών, απαντητικών άρθρων, κόντρα-απαντήσεων, κόντρα-σχολιασμών κοκ που συνεχίζεται και δείχνει να έχει τον αμάζευτο. Αν μη τι άλλο, το τετραπλό πολεμικό χτύπημα των Τρομοκρατών στο Λονδίνο μας ξύπνησε απ’ τη θερινή ραστώνη και μας έβαλε να σκεφτόμαστε για πράματα λίγο έξω απ’ τα τετριμμένα τα καθημερινά μας. [Βλέπω μερικοί συνοφρυώθηκαν απ’ τη χρήση του επιθέτου «πολεμικό»: λοιπόν, μάγκες, αν δεν το είχατε ακούσει, ο Πρόεδρος Μπους και ο Τόνι Μπλερ μιλάνε χρόνια τώρα για τον Πόλεμο ενάντια στη Τρομοκρατία – ε, αφού πολεμάνε, πως να περιγράψουμε το χτύπημα του αντιπάλου, των Τρομοκρατών δηλαδή; ειρηνικό; πολεμικό είναι. Οι Τρομοκράτες πολεμάνε λίγο ιδιόρρυθμα: δεν έχουν δική τους αεροπορία και κλέβουν τα αεροπλάνα μας και τα ρίχνουνε πάνω μας, δεν έχουν μεραρχίες τεθωρακισμένων και χτυπάνε τα τραίνα μας και τα μετρό μας, δεν έχουν στόλο και — ρε, μπας και ν’αποφύγουμε τον Αγούδημο φέτο μήπως ακούσανε πόσο τρομερό είναι το «Ρομίλντα» και τους έρθει και το στουκάρουν στο μώλο της Αστροπαλιάς; Επίσης, ο στρατός των Τρομοκρατών βλέπει τη γραμμή πυρός πολύ ανορθόδοξα: δεν κρύβεται σε χαρακώματα να πάει η αεροπορία μας να τους βαρέσει να ξεμπερδεύουμε, αλλά ταξιδεύει παντού και ορίζει το πεδίο της μάχης κατά βούλησιν. Βλέπει λ.χ. ένα ωραίο διόροφο κατακόκκινο λεωφορείο στο Όξφορντ Σίρκους, «α,» λέει, «ωραίο πεδίο μάχης, δε θα φαίνονται και τα αίματα αν τραυματιστώ» (όπως το ανέκδοτο με τις καφέ στολές των Μακαρονάδων στο Αλβανικό Έπος). Τέλος παρένθεσης, ουδέν σχόλιον επί του «πολεμικού» θα γίνει δεκτόν.]

Image Hosted by ImageShack.us
Κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας; Καμουφλαριστείτε σωστά!

Λοιπόν, καταγραφές όλων των «πολεμικών ανταποκρίσεων» (πέρα απ’ το Monitor) έχουν γίνει κι εδώ κι εδώ… και γενικώς, όπου γυρίσεις και σταθείς θα βρεις κι ένα κειμενάκι σχετικό. Ξεκινάμε λοιπόν, καθόλου πρόωρα νομίζω, βραβεύοντας το καλύτερο επεξηγηματικό ποστ για το κακό που μας βρήκε (τους Άγγλους βρήκε, αλλά κανείς στα συγκαλά του δεν θα αρνηθεί ότι στο θέαμα των ανθρώπινων θυμάτων, ως άνθρωπος, αισθάνεται έστω στιγμιαία Λονδρέζος – όχι από φόβο μόνο, αλλά γιατί πιστεύουμε σ’ έναν ανώτερο πολιτισμό χωρίς βία ρε γμτ και (όπως έχω κατ’ επανάληψη τονίσει) πάνω απ’όλα η ελευθερία μας.

Κωλυσιεργώ όμως. Λοιπόν, το σημαντικότερο και σχετικότερο ποστ των ημερών θεωρώ πως είναι του Estarian στο πολυσυμμετοχικό μπλογκ Βιβλιογνώμες. Ίσως να σας διέφυγε, θεωρήσατε ότι πρόκειται περί ασχέτων παπαριών που αφορούν ιστοριοδίφες και βυζαντινολόγους; Κάνατε μέγα λάθος. Είναι μια (ολίγον άγαρμπη, είν’ αλήθεια) βιβλιοκριτική – παρουσίαση του βιβλίου Υπέρ Ελληνικών Ναών του Λιβάνιου (4ος αιώνας μ.Χ.). Ομολογώ πως δεν είχα ιδέα περί του Λιβάνιου και των γεγονότων που τον απασχόλησαν και για τα οποία έγραψε. Φαίνεται όμως ότι σκοπίμως κανείς μας δεν έχει ιδέα: κάποιους δεν συμφέρει να γίνονται γνωστά αυτά τα πράγματα, πώς δηλαδή οι μεγάλοι Βυζαντινοί αυτοκράτορες και η μεγάλη Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία κατέστρεφαν, έκαιγαν, ξερίζωναν, περνούσαν «τρομονόμους» και ζητούσαν χαρτιά μετάνοιας με υπογραφές και βούλες με τέτοιο πολιτισμένο μένος που μπροστά τους οι Ταλιμπάν και τα Μακρονήσια φαντάζουν διακοπές με το Κουήν Μέρι ΙΙ στην Καραϊβική. Κι έλεγα πού διάολο έμαθε ο Πολ-Ποτ και ο Μάο περί cultural revolution, από πού εμπνεύστηκε ο Στάλιν τα γκούλαγκ, ποιό ήταν το ιστορικό προηγούμενο του Μπούχενβαλντ και του Νταχάου που έκαναν τον Χίτλερ και χαμογελούσε: όχι, δεν ήταν ούτε ο Αλάριχος ούτε ο Τζέγκινς Χαν αγαπητοί μου. Ήταν μάλλον ο Μέγας Θεοδόσιος και ο Ιουστινιανός. Ακόμα και σήμερα η Εκκλησία μας μνημονεύει τα Χρυσόβουλά τους και επιχαίρει για τα όσα διέπραξαν. Κι αν δεν βρισκόταν κάποιοι πραγματικά πολιτισμένοι Άραβες (όπως μας πληροφορούν πολλοί e-Roosters και άλλοι σχολιαστές τούτου εδώ του ποστ), σιγά μη γνωρίζαμε σήμερα τι είχε γράψει ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας και οι λοιποί αρχαίοι Έλληνες σοφοί, τους οποίους αναφέρουμε σήμερα κι εμείς και ο Ζισκάρ ντ’Εσταίν και κορδωνόμαστε σα διάνοι ότι ο Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός μας (τρομάρα μας!) αποτελεί το θεμέλιο λίθο του σύγχρονου Δυτικού Πνεύματος και Πολιτισμού… Κούνια που μας κούναγε. Τολμάμε να λέμε και τους Ισλαμιστές «οπισθοδρομικούς» και «καθυστερημένους», εμείς οι προοδευτικοί και αναπτυγμένοι αρχίδες. Αν μη τι άλλο, οφείλουμε να διαβάσουμε αυτό το βιβλίο να μάθουμε από πού κρατάει η σκούφια μας και να μη λέμε παπαριές σα να είμαστε εμείς (Έλληνες και κατά προέκταση Δυτικοί) οι εκλεκτοί του Θεού – γιατί φωτιά θα πέσει και θα μας κάψει. (Eγώ πάντως θα το κάνω άμεσα.) Και να ευχαριστούμε τον Εstarian που το δημοσίευσε και κάτι ψυλλιαστήκαμε. Μπράβο Estarian. (Kι ας μη το εννοούσες έτσι όταν το έγραφες…)

Είπα λίγο πριν «πάνω απ’όλα η ελευθερία μας» και, φυσιολογικά, θ’ασχοληθώ με την ομάδα των e-Roosters (σε meta-blogging επίπεδο, μη φοβάστε, δεν αρχίζω αντιπαράθεση). Λοιπόν, ζωή να’χουνε, τα παιδιά γίνανε 18(!) και κερδίζουν τη διάκριση του πολυπληθέστερου μπλογκ της ελληνικής ροκ σκηνής. Να τα εκατοστήσετε! Μέσα στην ομάδα λογικό είναι να υπάρχουν διαφοροποιήσεις ποιότητας και τοποθετήσεων και συχνά-πυκνά και «εσωτερικές» αντιπαραθέσεις. Αυτό είναι υγιές και καλοδεχούμενο, φυσικά. Μια παρατήρηση που αφορά όλο το γκρουπ: το ότι έχετε καταλήξει να υιοθετήσετε μια «ταμπέλα» (libertarianism) σε ορισμένα θέματα όπου βρήκατε ένα κοινό τόπο δεν σημαίνει ότι πρέπει να της φέρεστε σα να ήταν Ιερή Αγελάδα. Όποιος έχει άλλη άποψη από σας για την τρομοκρατία, δεν είναι απαραίτητα υπέρ της, π.χ. Συχνά καταντάτε εκνευριστικοί γιατί αρνείστε να δείτε τις θέσεις του άλλου και στο τέλος ο J95 ξεσπάει και δικαιολογημένα σας ρίχνει ένα μπινελίκι, ας πούμε. Αν δεν υπήρχε αυτή η «φανατίλα» ακόμα κι ο S G (που δε λέει ν’αλλάξει το avatar με το στόκο – τόσο ταυτίστηκε πια;) θα μου ήταν πιό συμπαθής… ;-p

Image Hosted by ImageShack.us
CineBlog: Ίσως το καλύτερο πολυσυμμετοχικό ελληνικό μπλογκ.

Φαίνεται ότι τα πολυσυμμετοχικά μπλογκ ανθούν. Εύφημο μνεία θα δώσουμε στο πολύ αξιόλογο CineBlog, μια προσπάθεια έντεκα (μέχρι στιγμής) μπλόγκερς να μεταφέρουν στο χαρτί (στις οθόνες μας δηλαδή) τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις, τις σκέψεις και τα όνειρα που γεννιούνται μέσα τους από τα αριστουργήματα της Έβδομης Τέχνης. Είναι ένα δύσκολο έργο, το οποίο όμως μας έχει δώσει εντυπωσιακά ποστς και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών. Δεν μπορεί να το δει κανείς ως αντίβαρο στις παραδοσιακές στήλες κριτικής ταινιών καθώς δεν παρακολουθεί αναγκαστικά τις νέες κυκλοφορίες και την επικαιρότητα. Οι συντελεστές επιλέγουν από τις προσωπικές τους λίστες προτιμήσεων και καλά κάνουν: γράφουν για τις ταινίες που τους «μίλησαν» – και γράφουν παθιασμένα. Μπράβο.

Image Hosted by ImageShack.us
Η αντίδραση του Τσιπιρίπο…

Πολλά «μπράβο» λέμε, καιρός για ένα tchotchke. Το «στυφό λεμόνι» αυτή τη φορά απονέμεται στον πιτσιρίκο – έναν μπλόγκερ που κοσμεί τα links των περισσότερων συν-μπλόγκερς και έχει γενικώς μεγάλη πέραση. Χρήζει λοιπόν η απονομή αυτή εξηγήσεων, καθώς δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο κείμενο (όπως λ.χ. αυτή εδώ η κριτική) αλλά στη συμπεριφορά του. Λοιπόν, αφαίρεσα τον «τσιπιρίπο» (όπως του έχω πει ότι τον αποκαλώ, γιατί μου θυμίζει τα νειάτα μου και το Μικρό Καουμπόη) απ’ τα links μου όταν καβάλησε το καλάμι. Εφόσον πρόκειται για επαγγελματία γραφιά (και δεν αναφέρομαι στην παρουσία του στην A.V. μόνο), δεν δικαιούται να χαζολογά: ούτε να διαγράφει σχόλια, ούτε να αφαιρεί τα σχόλια γενικώς, ούτε να κοκκορεύεται για τα hits του (ούτε καν αστειευόμενος, και καλά), ούτε να μάχεται «αόρατους εχθρούς» και σκοτεινά κέντρα που τον επιβουλεύονται, και κυρίως δεν επιτρέπεται να παίζει με το Μonitor. Αυτό το τελευταίο το έχει κάνει κατ’επανάληψη και κατά κόρον οδηγώντας με στο συμπέρασμα ότι προσπαθεί (τι άλλο) να ανεβάσει τα hits του. Ελπίζω να μην πληρώνεται βάσει του αριθμού των hits! Όταν όμως έχεις ένα ταλέντο και καταφέρνεις (στη χειρότερη περίπτωση) το ένα στα δύο κείμενά σου να είναι από πολύ καλό έως εξαιρετικό – ε, δεν χρειάζεσαι φτηνά κόλπα για να ξεχωρίζεις. Το κοινό, όσο ζηλόφθονο και να’ναι, σε αναγνωρίζει, σε διαβάζει και σε αναδεικνύει. Κι αν το σέβεσαι, σε σέβεται. Όσο για τους θερμοκέφαλους, με ελάχιστη δαπάνη υπάρχει το Haloscan και τα moderated comments που παρέχει (αν δεν υπάρχει η ‘γνώση’ για κάποια λύση τύπου LiveJournal ή WordPress). Πώς έχει χρόνο κανείς να διαβάζει 50 emails – ε, το ίδιο μπορεί να γίνει με τα σχόλια. Η αδιαφάνεια δεν είναι καλός σύμβουλος. [Κι αν κανείς απ’ τους (δυστυχώς) κατά κύριο λόγο ανώνυμους υπερασπιστές του «τσιπιρίπο» ανά την μπλογκοεπικράτεια μου πει – και ποιός είσαι συ ρε, να κάνεις κριτική, εγώ είμαι ένας ερασιτέχνης που κάνω το κέφι μου με τα μπλογκ και αυστηρός είμαι πρωτίστως με τους επαγγελματίες οφείλουν να μας δίνουν το καλό παράδειγμα.]

Κλείνοντας, να δώσω μισό tchotchke στον Χοιροβοσκό για μια σειρά από ποστ παιχνιδιάρικα μεν αλλά που με κούρασαν και με απογοήτευσαν προσωπικά. Αναφέρομαι στα μανιερίστικα, γεμάτα name-dropping και χωρίς ορατό σκοπό ποστς περί «Θείου και Ανηψιού». Όλοι βεβαίως δικαιούμαστε να έχουμε τα «εσωτερικά» αστειάκια μας αλλά αυτά μου φάνηκαν σα δειγματολόγιο άλλου τύπου γραφής, κάτι μεταξύ Ίακχου και Espresso. Συμφωνώ λοιπόν με τον ανώνυμο σχολιαστή σου εδώ. Mας έχεις καλομάθει σε υψηλά στάνταρς Χοιροβοσκέ, μη μας το χαλάς!

[Συνεχίζεται]

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s