Η Μοίρα των Ειδώλων είναι να Καίγονται

Image Hosted by ImageShack.us

Και ξαφνικά, χτυπάει ένα τηλέφωνο – μια άγνωστη φωνή, απ’ αυτές τις σοβαρές, κάπως αποστασιοποιημένες φωνές, αυτές που στο παρελθόν ίσως έχεις συνδυάσει με μια τράπεζα, όταν το υπόλοιπο δεν επαρκεί να καλύψει τις αυτόματες πληρωμές, όταν η επιταγή δεν έχει αντίκρυσμα, όταν το στεγαστικό καθυστερεί τρίτο μήνα στη σειρά ή (φαντάζομαι) όταν ο μικρός μπλέκει στα επεισόδια μετά το ματς, όταν δεν προλαβαίνει να την κάνει στο μπλόκο, ή έχει ξεχάσει την ταυτότητα και στο μπαρ γίνεται τσαμπουκάς — τώρα μαθαίνεις πώς είναι όταν σε παίρνουν από νοσοκομείο, το κύμα ξεκινάει από τ’ακροδάχτυλα των ποδιών, ανεβαίνει σχεδόν γλυκά στα γόνατα και το δευτερόλεπτο που τα νοιώθεις να κόβονται συνειδητοποιώντας για ποιό πράγμα σου μιλάνε, έχει ήδη φτάσει στο κεφάλι σου, ο λαιμός πνίγεται σα να τον σφίγγουν, οι τρίχες είναι εκεί αλλά τις καταλαβαίνεις άσπρες και όρθιες και ξαφνικά κάτι σπάει κρακ και είσαι αλλοιώς, το πριν είναι άλλο κι αλλού και ξαφνικά απ’ το τηλέφωνο σχεδόν μυρίζει αντισηπτικό και οροί και ιώδιο και απλά θα’θελες να’σαι εκεί αλλά κι ο «μπιμ-μι-απ-Σκότι» μας άφησε χρόνους μόλις προχθές.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s