Στη Νορβηγία, κέρδισε η Κεντρο-Αριστερά…


Τελωνειακοί και αστυνομικοί ελέγχουν αυτοκίνητο στη Κακαβιά (ΑΡΙ)

Η κοπέλα που βοηθάει τη γιαγιά στο σπίτι, τέσσερεις μέρες την εβδομάδα, είναι μια νεαρή Αλβανίδα, η Λόνα. Οι δύσκολες συνθήκες στον τόπο της, ένα χωριουδάκι έξω απ’ τα Τίρανα, την έσπρωξαν να κατεβεί ως «οικονομική μετανάστρια» στην Αθήνα. Δεκαεννιά χρονών έφτασε εδώ και ρίχτηκε με τα μούτρα στη δουλειά: καθαρίστρια. Έξυπνη (μίλαγε τα ελληνικά φαρσί λίγους μόλις μήνες αφότου κατέβηκε στην Ελλάδα), εργατική και συνεπής, στάθηκε τυχερή. Νομιμοποιήθηκε με τις πρώτες φουρνιές απ’ τις περίφημες «πράσινες κάρτες» κι έχει έτσι ασφάλιση στο ΙΚΑ και το κεφάλι της (σχετικά) ήσυχο με την Αστυνομία. Δούλευε σε τρεις δουλειές, νυχθημερόν (συμπεριλαμβανομένης και μιας Τράπεζας, υποκατάστημα της οποίας καθάριζε τα χαράματα κάθε μέρας). Απορούσαμε με τέτοια υπερ-εργατικότητα, αλλά τελικά μάθαμε πως είχε αφήσει πίσω της δίχρονο παιδί όταν έφυγε, αγόρι που γέννησε στα 17 της! Πριν δυο χρόνια έφερε στην Αθήνα τον άντρα της και μετά τον μικρό αδερφό της (που μέχρι τότε επιδοτούσε αυτή με τους μισθούς της). Όνειρό της ήταν να φέρει και το γιό της, που μεγάλωνε με τη γιαγιά του στο χωριό, ώστε να μπορέσει ο μικρός να πάει σχολείο στην Αθήνα και, μεγαλώνοντας, να αυξήσει τις πιθανότητες να ζήσει μια καλύτερη ζωή. (Mη χέσω, αλλά δεν είναι της παρούσης αυτό.)

Όσο ο μικρός πλησίαζε τα έξη, η Λόνα οργάνωνε την κάθοδό του στην Ελλάδα. Πρώτα κάθησε κι έκανε (πολιτικό) γάμο με τον άντρα της. Mετά, αυτός αναγνώρισε επίσημα το δικό του τέκνο. Μέχρι να το απαιτήσει η ελληνική γραφειοκρατία, αρκούσε πως ήτανε πατέρας του παιδιού της, μένανε μαζί και τον έλεγε «άντρα της» – τα τυπικά είναι ως φαίνεται εντελώς περιττά στην Αλβανία. Ετοίμασε το πρώτο σετ δικαιολογητικών. Έχασε πάνω από μια βδομάδα μεροκάματα τρέχοντας στις διάφορες υπηρεσίες, στο Αλλοδαπών, στο ΙΚΑ, στη Νομαρχία και στους δικηγόρους. Η συχνότητα των επισκέψεών της στους δικηγόρους με παραξένεψε πραγματικά. Αργότερα κατανόησα πως αυτοί που οι μετανάστες λένε «δικηγόρους» δεν είναι νομικοί ούτε βέβαια δικηγόροι: είναι η εξέλιξη των γραφιάδων με το πτυσσόμενο τραπεζάκι που έκαναν πιάτσα έξω απ’τις δημόσιες υπηρεσίες συντάσσοντας και συμπληρώνοντας αιτήσεις με το αζημίωτο για τους αγράμματους, τους επαρχιώτες και τους ηλικιωμένους ως τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα. Βέβαια, οι σημερινοί αντίστοιχοι είναι κατά κύριο λόγο αλλοδαποί που κατέχουν σχετικά καλά την ελληνική γλώσσα (είναι δηλαδή «παλιοσειρές») και – κυρίως – τις διαδικασίες, τα δικαιολογητικά, τα σωστά γραφεία και άτομα στις δημόσιες υπηρεσίες. Είναι δικτυωμένοι, ένα άτυπο μπλοκ μικροδιαπλοκής με την κατώτερη και μέση ιεραρχία της Δημόσιας Διοίκησης. Λειτουργούν δε βάσει σαφώς καταρτισμένου (και πανάκριβου) τιμοκαταλόγου παροχής υπηρεσιών.

Με τα πολλά, τα χαρτιά ήταν έτοιμα. Η Λόνα ανησυχούσε (μυριζόταν φαίνεται πως οι διαπλοκές της Κακαβιάς είναι άλλες απ’ τις διαπλοκές της Αθήνας), συνδύασε τη σχετική άδεια με το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για να κερδίσει μια μέρα και μπήκε στο λεωφορείο για το μακρύ ταξίδι προς τα Τίρανα. Γύρισε άπρακτη, συφοριασμένη και μόνη. Στη Κακαβιά δεν επέτρεψαν την είσοδο του παιδιού της. Ευτυχώς είχε προβλέψει και ο παππούς του μικρού την είχε συνοδεύσει ως τα σύνορα «δια παν ενδεχόμενον». Έτσι, γύρισε πάλι ο μικρός στα Τίρανα. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι το παιδί έπρεπε να συνοδεύεται και από τους δύο γονείς – λες και ξαφνικά νοιάστηκε το Ελληνικό κράτος μπας και η Αλβανίδα μάνα εγκατέλειψε τον σύζυγο και του πήρε το παιδί χωρίς τη συναίνεσή του!

Δυό μήνες μετά, Δεκαπενταύγουστο, η Λόνα και ο άντρας της ξανανέβηκαν μαζί στα Tίρανα. Και ξαναεπέστρεψαν χωρίς το παιδί τους. H Λόνα ήταν παντελώς φρικαρισμένη, δεν της έπαιρνες κουβέντα. Σταδιακά αλλά σταθερά το βλέμμα της σκοτείνιαζε, το δέρμα της γκριζάριζε, οι κινήσεις της γινόταν πιο αργές, λες και ο τόπος που τη φιλοξενούσε κι όπου με τον ιδρώτα της έβγαζε το ψωμί της τη βάραινε με μια παράλογη, ακατανόητη κατάρα: να ζει μακρυά απ’ το γιό της. Την περασμένη Τρίτη, η Λόνα εμφανίστηκε στο σπίτι άλλος άνθρωπος: ένα χαμόγελο μέχρι τ’αυτιά, κόκκινα μάγουλα όπως παλιά, ως που τραγουδούσε μπαίνοντας για δουλειά. Τι έγινε Λόνα, τη ρώτησα – όλα καλά; Έφερα το γιό μου, έλαμψε. Μα πώς; Απόρησα, τι άλλαξε. Η Λόνα χασκογέλασε και έσκυψε το κεφάλι, σα να ντρεπόταν. Με τα πολλά, ομολόγησε πως είχε δώσει στο συνοριακό φυλάκιο, μαζί με τα χαρτιά του παιδιού, ένα φακελλάκι με διακόσια ευρώ. Αυτό ήταν όλο; Και γιατί δεν το είχες κάνει απ’ την αρχή, ρώτησα πολύ φυσιολογικά. Μα, δεν μου το είχε πει κανείς – με αποστόμωσε εξίσου φυσιολογικά η Λόνα.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

3 σκέψεις σχετικά με το “Στη Νορβηγία, κέρδισε η Κεντρο-Αριστερά…”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s