Τα μπουζούκια του πεζοδρομίου

Θα ήθελα κάποιο απόγευμα γλυκό με χρώμα σαν το πορτοκάλι, την ώρα που περνά αυτός ο πολύ γλυκός κύριος κάτω από την πολυκατοικία και παίζει τόσο όμορφα στο ακορντεόν του «Τα Κύματα του Δουνάβεως«, να μπορούσα να κατέβαινα και να του έβαζα ένα 200-ευρο στο χέρι.

Μετά να τον φιλούσα στο κούτελο και να έφευγα.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Τα μπουζούκια του πεζοδρομίου”

  1. χαχαχα! Aν έχεις καραφλίτσα και ξηγημένες περγαμηνές από καλόν μαέστρο, άντε, θα σου σπάσω και κανα πιάτο (απ’ αυτά που θα έπλενα μετά).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s