Αλατσι

Μένουν οι δημοσιογράφοι χωρίς δουλειές σιγά-σιγά; Με την έκρηξη των μπλογκς [εδώ γελάμε]; Με την υπερσυγκέντρωση των πόρων σε λίγα, προς το παρόν ματσωμένα, χέρια [λέγε με Condominass]; Με τις στρατηγικές ή αναγκαστικές κινήσεις που οδηγούν σε κλείσιμο νέα και παραδοσιακά μέσα [Flash, Μακεδονία]; Με τη διαφορετική λογική των free μέσων; Όποια και να’ναι η αιτιολογία, φαίνεται πως οι δημοσιογράφοι έχουν μυριστεί το ζοφερό μέλλον που τους επιφυλάσσει η Νέα Τάξη κραγμάτων [λέγε με Γούγλη] και στρέφονται προς τη ..Νύχτα.

Πρώτα είδαμε τις αφίσες που «κόσμησαν» στέγαστρα στάσεων του ΟΑΣΑ, πάνελ του ΜΕΤΡΟ και γιγαντο-υπαίθριες διαφημιστικές θέσεις: Τα Παιδιά της Νύχτας επέστρεψαν, προφανώς για να μην αφήσουν τυχόν άυπνους να κοιμηθούν, εκείνος με γκρίζα μαλλιά, εκείνη με πρόσφατη κάποια δίαιτα, κι οι δυό με κακοκρυμμένες ρυτίδες και τόση μαύρη μαυρίλα πλάκωσε που αναρωτιέσαι what does your soul look like, γμτ. Αλλά δεν εννοώ αυτά τα παιδιά, φυσικά. Εννοώ «παιδιά» που τα ξέρουμε απ’ την τηλεόραση των ειδήσεων και των ενημερωτικών εκπομπών ή από τις στήλες μεγάλων εφημερίδων – δημοσιογράφους που το ευρύ κοινό έχει μάθει να συμπαθεί και να εμπιστεύεται (στο βαθμό που αυτό δεν είναι ακόμα εντελώς οξύμωρο, δημοσιογράφος και εμπιστεύομαι δηλαδή).

Χθες μόλις με πήγαν στο καινούργιο (δέκα μέρες μετράει) μαγαζί του Σταύρου Θεοδωράκη, πίσω απ’ το Χίλτον. Συμπαθέστατο στήσιμο, πρωτότυπο (σχετικά) μείγμα μοντέρνων και παραδοσιακών πινελιών διακόσμησης, αποκλειστικά κρητική κουζίνα από έναν σεφ με προϋπηρεσία σε εξαιρετικά μαγαζιά των Χανίων που έτυχε να γνωρίζω καλά (η «Νυχτερίδα» σας λέει κάτι;), παντελής έλλειψη «δηθενάντζας». Ιδανικό μέρος για απόλαυση μιας ιδιαίτερης κουζίνας που τόσο έχει προβληθεί σε Ελλάδα και εξωτερικό, με πλούσια συλλογή κρητικών κρασιών (ανάμεσά τους και το κόκκινο Νόστος, από βιολογικής καλλιέργειας σταφύλια). Το κλου του μαγαζιού: καθημερινά έρχεται μπουγάτσα αεροπορικώς απευθείας από τον «Ιορδάνη» των Χανιών! (Για όσους δεν γνωρίζουν, η εν λόγω μπουγάτσα είναι μακράν η καλύτερη της Ελλάδας – η οικογένεια του Ιορδάνη προέρχεται απ’ τη Θεσσαλονίκη βεβαίως, αλλά ευδοκίμησε στα Χανιά. Αξίζει πολλά χιλιόμετρα…) Εν πάσει περιπτώσει, βλέπει κανείς μια σοβαρή επένδυση στο μαγαζί που ευτυχώς συνοδεύεται από καλό γούστο και μεράκι σε όλα τα επίπεδα. Φυσικά, ο δημοσιογράφος είναι εκεί full-time, αρχή είναι άλλωστε και πρέπει να υποστηρίξει το εγχείρημά του. Κι ας πρέπει να ξυπνάει καθημερινά στις 7, όπως δήλωσε, για να πάει τη μικρή του στο σχολείο. Έχουμε λοιπόν έναν δημοσιογράφο με καβάντζα ένα εστιατόριο.

Πριν μήνες πάλι με είχαν πάει σ’ ένα ημι-υπόγειο μαγαζί στου Ψυρρή, συνδυασμό καφέ-εστιατόριου με πάλκο για ερασιτεχνικές εμφανίσεις, συν-ιδιοκτησίας Λευτέρη Παπαδόπουλου. Στο ίδιο κτίριο η σύζυγος του γνωστού δημοσιογράφου και στιχουργού «τρέχει» ένα θεατρικό εργαστήρι. Εκεί η ατμόσφαιρα ήταν σαφώς πιό καλλιτεχνική αλλά το δεδομένο ίδιο: δημοσιογράφος με καβάντζα ένα εστιατόριο. Παλιότερα είχα ακούσει για κάποιο μπαρ που ατύχησε με Κακαουνάκη και Κοκκορίκο ανάμεσα στους πιθανολογούμενους ιδιοκτήτες του, σ’ ένα υπόγειο στο Κολωνάκι. Ακόμα πιο παλιά ο Κωστόπουλος (εντάξει, «εκδότης» και καλά) είχε το Cosmos στο Νέο Ψυχικό. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι, δεν είμαι κι ο πλέον κατάλληλος για τέτοιες καταγραφές γιατί δεν τριγυρνάω γενικώς σε μαγαζιά, μένω πιστός στα παραδοσιακά μου «στέκια».

Ό,τι και να γίνει λοιπόν με τα Μέσα, οι δημοσιογράφοι ας παίρνουν σιγά-σιγά θέσεις γύρω από κάποια κουζίνα: μόνον έτσι δεν θα πεινάσουν.

*Αλάτσι = το αλάτι της Κρήτης

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

3 σκέψεις σχετικά με το “Αλατσι”

  1. Ποπό, σταμάτησα να διαβάζω μόλις είδα τη λέξη ‘Ιορδάνης’. Τα μάτια μου θάμπωσαν, ένιωσα λιγούρα κι ανατριχίλα μαζί, ελαφριά ζαλάδα και μια κάποια ταραχή.

    Αμάν τι μας έκανες ρε Dyss.

  2. Εστιάτορες δημοσιογράφοι;…
    Μπορεί αρκετοί από αυτούς να μας αλλάζουν τη ‘γεύση’ των ειδήσεων, αλλά θα τους παραδεχτώ αν καταφέρουν κι αλλάξουν και την αντίστοιχη του φαγητού. Θα πλήρωνα και εισιτήριο για το συγκεκριμένο. Το πανώ θα έγραφε ‘Όχι άλλο αλάτσι αδέρφια!’ 😉

  3. To Cosmos είχε συμπαθητικό φαϊ, αλλά οι φάτσες… Παναγία μου!
    Όσο για τον Ιορδάνη – θα τα χαλάσουμε – ο καλύτερος είναι ο Αρμένης στα λιονταράκια στο Ηράκλειο! (Ξύπνησε το πατριωτικό μου βλέπεις)

    Ρε παιδιά, από αγκαλιές σε φιδέ και μπουγάτσες το πάω, μήπως, λέω ΜΗΠΩΣ είμαι έγγυος????!?!?!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s