Cendres – la gloire


Χτες το βράδι στην ΕΤ1 είδα τον κύριο Δημόκριτο Παυλάκη, από ένα χωριό του Ηρακλείου Κρήτης, να αφηγείται πως γλίτωσε από το Νταχάου. Πως επέζησε του στρατοπέδου και παραλίγο να πεθάνει από τύφο αμέσως μετά την απελευθέρωση. Πως έφτασε στο Ηράκλειο και φίλησε το χώμα.
Ο κύριος Παυλάκης, με μάτια γεμάτα εικόνες και παραδειγματική ψυχραιμία (μήπως δεν ήταν ψυχραιμία;) μίλαγε για τους 50 Ρώσους που εκτελέστηκαν όσο δούλευαν γιατί τόλμησαν να σιγοτραγουδήσουν τον εθνικό τους ύμνο, για την πείνα, τις φωνές μέσα στη νύχτα, τους φούρνους, τον Τσέχο που τους περιέθαλψε, τα νούμερα-ανθρώπους και τους ανθρώπους-νούμερα. Ο ίδιος είχε το νούμερο 52.000.
Τον έβλεπα να αφηγείται – ο μάρτυρας των όσων έγιναν και ο επιζών. Testis και superstes.
Κάθε φορά που ακούω ή βλέπω μια τέτοια μαρτυρία, ξέρω ότι ισχύει αυτό που λέει ο Celan: Κανείς δεν μαρτυρεί για τον μάρτυρα. Εδώ πρόκειται για τη μαρτυρία του θανάτου – και ο μόνος τρόπος να μιλήσεις για αυτόν είναι να έχεις επιζήσει αυτού. Του δικού σου θανάτου, που είναι in abeyance – εκκρεμεί. Όπως εκκρεμούσε εκείνος του κυρίου Παυλάκη.
Επέστρεψε στο χωριό του μετά από 4,5 χρόνια, την ημέρα που η οικογένειά του έκανε μνημόσυνο για εκείνον.

Advertisements

6 thoughts on “Cendres – la gloire”

  1. Οι λεπτομέρειες της αφήγησης ήταν ανατριχιαστικές. Με συγκλόνισε ο ύστατος χαιρετισμός ενός συντρόφου του κ.Παυλάκη, που του είπε «Να μου φιλήσεις την Κρήτη!».

    (τελικά η κρατική τηλεόραση μάς αποζημιώνει για όλες τις άλλες σαπουνόφουσκες που μας σερβίρουν τα ιδιωτικά -λίγο πριν από αυτή την εκπομπή, είχε ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τις όψεις της Αθήνας και την ανθρωπογεωγραφία της από το μεσοπόλεμο έως σήμερα! Αριστούργημα!)

  2. Μια πραγματικά εκπληκτική εξομολόγηση όντως΄. Και από έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που είχε πλήρη (πληρότατη) διαύγεια πνεύματος – αξιοσημείωτη για την ηλικία του.
    Όταν βλέπω – ακούω τέτοιους ανθρώπους μου έρχεται καμιά φορά αυτή η φράση που αφορά τον κάθε παπάρα που καθημερινά μας λέει πράγματα (ή γράφει και ‘μεις διαβάζουμε) σα να έχει κάτι σημαντικό – αξιοσημείωτο να μας πει: «Τι μας λέει τώρα ο άνθρωπος!…. Τι σημαντικό θα μας πει αυτός??»
    Ευτυχώς που υπάρχουν μερικές φορές και τέτοιοι άνθρωποι (και εκπομπές αν θέλουμε να αναφερθούμε στα μμε) που όχι μόνο έχουν κάτι να πούνε, όπως λέει και η φράση, αλλά ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΩ – ΠΡΟΣΕΞΩ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s