Δήλωσις οριστική και αμετάκλητη

(Προς ευγενείς συμπαίκτας και αναγνώστας: κι αν πήρα φόρα σήμερα κι αβέρτα σας ποστάρω, απ’ αύριο πάλι στη δουλειά προβλέπω να κλατάρω. Υπομονή, τελειώνει το «εορταστικό τριήμερο» και θα με ξεφορτωθείτε πάλι ώσπου ν’ ανοίξει το The Mall.)

Λοιπόν, ειλικρινά σας μιλάω, τόσες μέρες χαλάει ο κόσμος κι εγώ δεν είχα πάρει πρέφα τι παίζεται. Κάτι μισόλογα στους διαδρόμους, κάτι πνιχτά γελάκια στο ασανσέρ – αλλά μια τα κομπρεσέρ, μια τα τροχιοδεικτικά δίπλα μου, δεν συνέδεσα, δεν κατάλαβα. Οι εφημερίδες πάλι που περνάνε απ’ τα χέρια μου (Αστεία, Η Φωνή της Λαχαναγοράς, Ο Κόσμος του Ρακενδυτή, Αγελαδοφόρος ) χρησιμοποιούνται κυρίως για τα ψάρια που ψωνίζω (γόπες, σαφρίδια, μένουλες) και μετά μου βρωμάνε και τις πετάω. Έτσι, ναν’ καλά ο Μεταξάς που είπε το «Όχι» εκείνη τη μοιραία νύχτα και εορτάζουμε τώρα την επέτειο και ναν’ καλά και ο Πατριάρχης Αθηναγόρας που απεδέχθη το Γρηγοριανό ημερολόγιο και έπεσε φέτος τριήμερο (και για όσους τυχερούς πολιοχούνται υπό του Αγίου Δημητρίου, πενθήμερο με τη σχετική γέφυρα). Βρήκα λοιπόν χρόνο να catch up οn the news και, εκτός των πονημάτων που ήδη διαβάσατε στο μπλόγκι, έπαθα κι ένα ημι-λιποθυμικό σοκ με τις αποκαλύψεις περί δήθεν χρηματισμού δικαστών που με αφορούν άμεσα, όπως αποφάσισα κατόπιν γονίμου σκέπ-σεως.

Και εξηγούμαι:

Δηλώνω ευθέως και επισήμως, έχων σώα τα φρένα, ότι εγώ, ο Δυστροπόπυγγας, και ουδείς άλλος, τρίτος ή τέταρτος ή έστω χιλιοστός, ήμουν, είμαι και θα είμαι ο μοναδικός λατρεμένος ανηψιός της θείας Μου, Θεός σ’χωρέστην, που αδίκως και παρεπιμπτόντως κατηγορείται από τα θηριώδη μίντια ότι ελάδωσε τον Δικαστή. Δηλώνω ότι η αλήθεια που λάμπει σαν λαμπτήρας νέου τύπου οικολογικός που ανάβει σιγά-σιγά και στο τέλος σε τυφλώνει, είναι μία και φυσικά η μακαρίτισα η θεία Μου ενεργούσε προς όφελός μου και επιθυμούσε, διακαώς και ανυπερθέτως, να μου πάρει δώρο το παλαιό αυτοκίνητο του εν λόγω λειτουργού της Θέμιδος. Πλην όμως απεδείχθη μάπα το καρπούζι (ένα Φόρντ Τάουνους ήταν), ως λέγει και ο πάνσοφος λαός, άσε που πέθανε εν τω μεταξύ η θεία και χάλασε η δουλειά. Βεβαίως όμως σήμερα εγώ είμαι εδώ και παρακαλώ τον Δικαστή, αφού αυτοκίνητο δεν είδα τόσα χρόνια και δεν ήξερα τον αντισυμβαλλόμενο, να μου στείλει πάραυτα πίσω τα επτά εκατομυριάκια που μου τα φύλαγε ο άνθρωπος, σ’ εμένα τον ανηψιό της θείας Μου, ώστε να κλείσει η υπόθεσις και να γίνω κι εγώ εποχούμενος καθώς έχω δει ένα Φίατ Πάντα πολύ ορεκτικό και σιγά πια τα λεφτά, ωραίο δώρο μου άφησες ρε θεία. Δικαστή, περιμένω.

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

3 thoughts on “Δήλωσις οριστική και αμετάκλητη”

  1. ένοχος ο δύστροπος ! για ένα φορντ αδειανό, για μια αεροτομή. δεν πειράζει όμως. η ζωή κύκλους κάνει. μπορεί ο νονός σου να σου κάνει δώρο ένα saab και να σου το χαρίσει στη ζούλα. όσο ζείς, μαθαίνεις.

  2. 44??? Όχι δεν είμαι τόσο! Είμαι… στον κόσμο μου.

    Με γεια το αμαξάκι (σε όλους τους άλλους, θεία, δικαστή, καταθέτη, δικηγόρο, δεν έφερε γούρι είν’ η αλήθεια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s