Ο 13ος Μισθός και ο Καλικάντζαρος των Χριστουγέννων

Image Hosted by ImageShack.us

Φαντάζομαι ελάχιστοι από μας έτυχε να επισκεφθούν την κεντρική (αμερικανική) ιστοσελίδα της Apple όσο αυτή φιλοξενούσε φάτσα-μόστρα την παραπάνω εικόνα, αντί για τις συνηθισμένες flash προβολές των προϊόντων της εταιρίας. Μιά μέρα άλλωστε κράτησε το μνημόσυνο. Φαντάζομαι πως ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν ποιά ήταν η Ρόζα Παρκς και ποιά ήταν η σημασία της εν λόγω φωτογραφίας για το Αμερικανικό έθνος, το (παγκόσμιο) κίνημα πολιτικών ελευθεριών στις «πέτρινες» δεκαετίες του ’50 και ’60, τον αντιρατσιστικό αγώνα γενικά.

Τι δουλειά έχει μια βιομηχανική εταιρία της Νέας Εποχής να την βγαίνει -έστω και σε στιγμιαία φλασιά- «από τ’ αριστερά» στην υπερκαταναλωτική κοινωνία της Νέας Τάξης, και μάλιστα σε μια περίοδο όπου μετά από δεκαετείς κλυδωνισμούς δείχνει να πατάει με πιό σίγουρα βήματα στις σκάλες των επιτυχημένων, διεκδικώντας απ’την αγορά, την ίδια στην οποία τρίβει στη μούρη αυτή την εικόνα, μεγαλύτερο μερίδιο της κατανάλωσης; Ωμή καπήλευση προδομένων λαϊκών ηρώων και εκμετάλλευση του πόνου και του αίματος του φτωχού (και όλως τυχαίως και έγχρωμου) προλεταριάτου, μια κοροϊδία του Κεφαλαίου στον ξεζουμισμένο, αλλοτριομένο, συμπληγαδισμένο εργατάκο και υπάλληλο – θα σχολιάσουν μερικοί επαναστάτες του πληκτρολογίου. Ναι, μαλάκες μου, ναι: γυρίστε πλευρό και ονειρευτείτε άλλη μια έφοδο στα Χειμερινά Ανάκτορα. Οι Καλικάντζαροι σας περιμένουν να σας μοιράσουν τα πλούτη των καπιταλιστών: από έναν δεκατοτρίτο μισθό στον καθένα σας.

Δεν είναι τυχαίο ότι η φωτογραφία ανέβηκε μόνο στο αμερικανικό site της Apple. Προσπαθώντας να βρω μια αντιστοιχία με τα δικά μας, δυσκολεύομαι. Θα ήταν το ίδιο να έβλεπα π.χ. τον Μπελογιάννη σε μια διαφήμιση της Grecotel ας πούμε; Οι συνειρμοί δεν θα ήταν ισότιμοι. Ίσως το καλύτερο θα ήταν να δω σε τριάντα χρόνια τον Αλβανάκο σημαιοφόρο σ’εκείνη την επεισοδιακή προπέρσινη παρέλαση, τότε Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας ας πούμε, σε μια διαφήμιση του ΕΟΤ: Live your (fucking) myth in Greece. Και πάλι η σύγκριση υστερεί, δεν περιέχει το αυτόβουλο και το ανεξάρτητο, μη κατευθυνόμενο halo μιας επαναστατικής πράξης σε μικροκοσμικό επίπεδο. Ο Steven Jobs, ως εξίσου γνήσιος επαναστάτης με την Παρκς, που έχει νοιώσει τα αγγούρια του συστήματος μέσα στο οποίο δρα, γνωρίζει πολύ καλά τι μήνυμα στέλνει μ’ αυτή την πράξη του. Σχεδόν «τελειωμένος» δύο φορές, εισπράττει σήμερα τα χρεωστούμενα απ’ την αγορά που τον έχει υποχρεώσει (αυτόν και όσους τον εμπιστεύονται) να είναι, επί δεκαετίες, «δεύτερης κατηγορίας» εταίροι. Το 1984 υπήρχαν περιθώρια να βγάζει ο Jobs προς τα έξω ένα image όπου η «επανάσταση» στο ακόμα υπό διαμόρφωση περιβάλλον των νέων τεχνολογιών οριζόταν από σκληρή αντιπαράθεση ιδεολογικού τύπου με τα μονολιθικά μεγαθήρια (ΙΒΜ κλπ) και να σοκάρει τα πλήθη στον τελικό του κυπέλου φούτμπολ με εικόνες βίαιες και καταδικαστικές της προβατοποίησης και του Μεγάλου Αδελφού. Αποτέλεσμα με δυό λόγια: τον ήπιε. Κι όμως, σήμερα έχει την δυνατότητα να απευθύνει ένα πολύ πιό ήπιο, βαθύ και διττό μήνυμα: χρειάζεται χρόνος για να δούμε τ’αποτελέσματα κάποιων επαναστατικών πράξεων αλλά κυρίως χρειάζεται συνέπεια. Είκοσι χρόνια τώρα, το motto του Jobs (και της Apple) παραμένει: Think Different. Και η συνέπεια αυτή του επιτρέπει να απευθύνει τέτοιο μήνυμα στους καταναλωτές του, αυτούς που υιοθετούν τις πρωτοποριακές του ιδέες, ως δείγμα ενός αφυπνιστικού διαφωτισμού που ενδεχομένως να γίνεται κατ’ αρχήν κατανοητό από λίγους, αλλά ορίζει σαφέστατα το πλαίσιο εντός του οποίου αυτοί οι «λίγοι» θα συμπαρασύρουν τις μάζες προς το διαφορετικό, το (μεταφορικά) καλύτερο.

Στον αντίποδα ακριβώς αυτής της άκρως επαναστατικής ενέργειας βρίσκω άλλη μια φτηνή κοροϊδία των ακτιβιστών του κώλου που πιστεύουν πως μια ημέρα «δολιοφθοράς» στο καταναλωτικό σύστημα θα φέρει αλλαγή νοοτροπίας, τάξης και συνειδήσεων…

(Δείτε σ’ αυτό το μπλογκ μια πρώτη αντίδραση και σχόλια στο
Buy Nothing Day.)

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

nootropia

Better shine than reflect.

2 thoughts on “Ο 13ος Μισθός και ο Καλικάντζαρος των Χριστουγέννων”

  1. Νομίζω δυστροπόπυγκα ότι συμφωνώ με τη ματιά σου σε αυτό το post, όπως και γενικά σας εκτιμώ. (Να μη συζητήσω για το όνομα του blog μας που άμα το είχα ανοίξει ένα χρόνο νωρίτερα θα λεγόταν Νοοτρόπια-η γιαγιά μου έπαιρνε Nootrop).
    Όπως και τον contributor μου «cracked»..(-σχόλιο)
    Η ενέργεια που είχα γράφοντας το post μάλλον ήταν δυσανάλογη του θέματος αλλά γαμώ.
    Ούτως ή άλλως δεν προσπάθησα να προωθήσω τους adbusters ,ούτε έχω ψάξει εις βάθος τη δράση τους και τα μανιφέτα τους και αν και φαίνεται αμερικανιά εκτιμώ την οποιαδήποτε αντίδραση, όπως γουστάρω τους 17χρονους που ακούνε hip-hop ας πούμε (σημαίνει οτί κάτι υπάρχει).
    Αυτό που μου άρεσε είναι η ιδέα και ο καθένας ας τη στελεχώσει όσο μπορεί θεωρητικά μέσα στο κεφάλι του.
    Ούτως ή άλλως για να έχει κάποιο αντίκρισμα (γιατί αυτός είναι ο στόχος του -να γουστάρουμε), πρέπει να πάρει μια συλλογική χροιά, που θα πει ότι : πάρτο σαν μια ιδέα με δυναμική συλλογικότητας και βίωσέ το με τον τρόπο που νομίζεις ότι του πρέπει.
    Για μένα η ιδέα είναι πολύ καλή και δεν το σκέφτηκα καθόλου έτσι όπως το είδατε εσείς γιατί θεώρησα δεδομένο πως δεν επιχειρεί να αλλάξει νοοτροπίες, συνειδήσεις και κατεστημένα αλλά στοχεύει στο βίωμα του συμβολισμού της.(-δηλαδή να γουστάρουμε)
    Τον θεωρώ πολυεπίπεδο.
    Τώρα αν εσύ το βλέπεις (την ιδέα επαναλαμβάνω) σαν την ημέρα του αγίου βαλεντίνου ας πούμε, οκ.
    -Τη ζημιά νομίζω μου την έκανε αυτή η φωτογραφιάρα με τον μαύρο την ξανθούλα και τη σβάστιγκα.
    Πάντως χαίρομαι που υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ μας (χαίρομαι που θα φιλοξενήσεις το comment μου κ που διάβασες το post μου) και να στε καλά να γράφετε γιατί σας διαβάζω.
    ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν συνεχίσετε να ρίχνετε λάσπη και να αμαυρώνετε το όνομά μου, σας διαβεβαιώ οτί θα υπάρξουν μηνύσεις και θα σας κλέψω το PC και την TV με σιγαστήρα.
    Tα λέγαμε..

  2. Ποιός είσαι εσύ; Πώς μας βρήκες; Ποιά γιαγιά; Ποιός έκλεψε τα χάπια μου….

    Ναι, κάτι σαν Αγίου Βαλεντίνου μου ήρθε, καλά το λες. Οι συμβολισμοί χρειάζεται να είναι βαθύτερα ριζωμένοι, η κατανάλωση δεν είναι το πρόβλημα, η υπερκατανάλωση έναντι μελλοντικών εσόδων ίσως είναι μέρος του προβλήματος. Το είχα σκεφτεί και με τη Μέρα Χωρίς Αυτοκίνητο (συναφές), εδώ όμως το βρίσκω εντελώς μα εντελώς άσχετο.

    ΥΓ -Τόλμα να ξαναλιγουρευτείς το όνομα του μπλογκ μας και θα χτυπήσουν την πόρτα σου έξη νταγκλαράδες με κουκούλες που μπροστά τους ο φίλος της ξανθιάς με τη σβάστικα μοιάζει φλούφλης… γΚΕγκΕ?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s