Για να ξέρουμε τι τρώμε…

… αν και είναι γνωστό: κυρίως κουτόχορτο.

Εν πάση περιπτώσει, τα βρήκα τώρα τα ντοκουμέντα μαζεμένα και σας τα παρουσιάζω, αν και όψιμα. Και με ωραία βιβλιογραφία.

Radio ga ga

Καιρός παραμυθιών έρχεται.
Καιρός χαχανητών, γουργουρητών, ευχών και προσευχών…
Και μου τύχαινε λέει το τζίνι..

– Γιες μάστερ… One wish μάστερ…
– Όχι, όχι μία ευχή μόνο καλό μου τζίνι. Τρεις είναι το πρέπον.
– One wish μάστερ…
– Δεν με εννόησες χρυσέ μου. Λουκ ατ μάι φίνγκερζ: ουάν, τού, και άλλο ένα μας κάνουν θρι! Αντερστάντ;
– One wish μάστερ…
– Τί one wish ρε; Φορ δε λαστ τάιμ, χόλντ μι νάοου και μέτρα τρες γουίσhιζ!
– Three wishes in Chollywood μάστερ… Here, one wish only… Άντε γκιατί τζίνι έκει κάνει και άλλο ντουλειές τσήμερα!
– Ε, α τσακίσου στο ντουλειές σου τότε ρε άχρηστο π’ ανάθεμα την ώρα που μου έλαχες. Κι εδώ λιτότις; Δε θέλω!
– (;)
– Όξω ντε σου λέω!… Α! και πού ‘σαι! Έτσι όπως θα φεύγεις, δώσε και λίγο ένταση στο τρανζιστοράκι… Α μπράβο, την ευχή μου νά ΄χεις. (;…) Ή μάλλον, άντε στο γερο-διάολο που θα σου δώκω και τη δικιά μου την ευχή! Πρέιζ δε μιούζικ εντ κις μάι ας ιν δι εντ…

I’d sit alone and watch your light
My only friend through teenage nights
And everything I had to know
I heard it on my radio

You gave them all those old time stars
Through wars of worlds – invaded by Mars
You made ’em laugh – you made ’em cry
You made us feel like we could fly
Radio

So don’t become some background noise
A backdrop for the girls and boys
Who just don’t know or just don’t care
And just complain when you’re not there
You had your time, you had the power
You’ve yet to have your finest hour
Radio – radio

All we hear is radio ga ga
Radio goo goo
Radio ga ga
All we hear is radio ga ga
Radio blah blah
Radio what’s new?
Radio, someone still loves you.

Βία, νοθεία, σεξ, free press, bloggers και Τσαγκαρουσιάνος!

Δηλώστε δωρεάν συμμετοχή εδώ.

Το παρών post αποτελεί γκρίζα διαφήμιση σε άλλο blog με μοναδικό στόχο την απόκτηση μεγαλύτερης φήμης, δόξας και αμέτρητων comments (στο άλλο blog, ανόητοι, όχι εδώ!).

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Ακολουθεί εορταστικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα.

Harold Pinter!!!

«Τέχνη, αλήθεια και πολιτική» ήταν ο τίτλος της μαγνητοσκοπημένης (καθότι είναι στο νοσοκομείο) ομιλίας του Harold Pinter για την τελετή της απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Εδώ η είδηση στο BBC.

Να πούμε ότι τα λέει ένα χεράκι στους πολιτικούς, μάλλον θα είναι «understatement». Πιο ακριβές θα ήταν «τους ρίχνει ένα χέσιμο που το θυμούνται».
Για την πολιτική της Αμερικής πρώτα. «Από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ως σήμερα στήριξε ή παρήγαγε η ίδια κάθε δεξιό στρατιωτικό δικτατορικό καθεστώς στον κόσμο.»
Για την πολιτική της Μεγάλης Βρετανίας: «σαν προβατάκι που βελάζει πίσω απ’τον αρχηγό».
Και για τους δυο μαζί: «Μπους και Μπλέρ θα έπρεπε να διακαστούν στο διεθνές δικαστήριο»

Κάτι μου λέει ότι δε θα δικαστούν τελικά ούτε ο Μπους ούτε ο Μπλερ για τα εγκλήματά τους. Κι ότι οι διάδοχοί τους θα συνεχίσουν με τα ίδια κόλπα (ή και χειρότερα – μάλλον χειρότερα) να διαχειρίζονται αυτά τα γιγάντια δίκτυα εξουσίας.
Όμως στα 25 χρόνια από τη δολοφονία του Λένον, είναι παρήγορο (και όχι και τόσο συχνό πια) να ακούς έναν επιτυχημένο καλλιτένη να στέκεται έτσι δημόσια και ανοιχτά απέναντι στην εξουσία και να αρθρώνει κρίσιμο λόγο.

Είναι στ’ αλήθεια κάτι.

== ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (9 Δεκ., 22:18) ==

Εδώ ολόκληρη η ομιλία του Pinter στο επίσημο site των Νόμπελ, σε βίντεο και σε κείμενο (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και σουηδικά).

Σε αυτό το ποστ του the Literary Saloon βρήκα μερικούς συνδέσμους προς σχετικά άρθρα.

Όπως αυτό στο Guardian Books του Michael Billington απ’όπου και τα παρακάτω αποσπάσματα (εν είδει ορεκτικών):

«There was something oddly Beckettian about Harold Pinter’s Nobel lecture, which was broadcast yesterday by More4, and which even now is blazing its way across the world’s media. It was Beckettian in that Pinter sat in a wheelchair, with a rug over his knees and framed by an image of his younger self, delivering his sombre message: memories of Hamm in Beckett’s Endgame came to mind. But if Pinter’s frailty was occasionally visible, there was nothing ailing about his passionate and astonishing speech, which mixed moral vigour with forensic detail.

In fact, the speech was all the more powerful because it was delivered in a husky, throaty rasp. The facts are that Pinter, having recovered from cancer of the oesophagus, was earlier this year stricken by a condition in the mouth which affected his vocal chords. Then 10 days ago he was re-admitted to hospital with severe leg pains. But he briefly emerged on Sunday to record his Nobel speech, and the good news is that he should be back home early next week.

One columnist predicted, before the event, that we were due for a Pinter rant. But this was not a rant in the sense of a bombastic declaration. This was a man delivering an attack on American foreign policy, and Britain’s subscription to it, with a controlled anger and a deadly irony. And, paradoxically, it reminded us why Pinter is such a formidable dramatist. He used every weapon in his theatrical technique to reinforce his message. And, by the end, it was as if Pinter himself had been physically recharged by the moral duty to express his innermost feelings.»

[provatos, σε παρακαλώ μην το πάρεις προσωπικά: τα ζώα στις παρομοιώσεις των ανθρώπων παίζουν με πολλούς και διάφορους τρόπους. Και ο Pinter, είμαι σίγουρος, καμμιά πρόθεση δεν είχε να σε κακολογήσει]

Ευκολίες κρίσεων

Είναι κάτι που με απασχολεί εδώ και καιρό με τη μία ή την άλλη μορφή. Γιατί όλοι αισθάνονται ότι μπορούν να έχουν εμπεριστατωμένες απόψεις για όλα; Εδώ να σταθώ στη γλώσσα. Καλά, θα μου πείτε, η γλώσσα αφορά τους πάντες, είναι πανανθρώπινη, οπότε λογικό είναι όλοι να γλωσσοτρίβονται και να γλωσσοτραβιούνται, λίγο-πολύ.

Εν πάση περιπτώσει, είναι καλό να μιλάνε για τη γλώσσα και σχετικοί άνθρωποι, ειδικοί, όπως οι Ανορθόγραφοι. Αντιγράφω επίσης ένα (αντιγραμμένο) μέρος από ένα σχόλιο του αυτόχθονα που αξίζει προσοχής:

Θα ήθελα πραγματικά να ξέρω τι θα έκανε κάποιος από σας, που έχει σπουδάσει κάτι καλά, αν δεχόταν από ανθρώπους άλλης ειδικότητας τέτοιες ύβρεις όταν απλώς θα υποστήριζε με ντοκουμέντα αυτά που έχει διδαχθεί και ερευνήσει. Αν αρχίζαν όλοι οι άσχετοι να αμφισβητούν έτσι κάθε κλάδο της επιστήμης, θα φτάναμε σε μπάχαλο. Και στο κάτω κάτω, αν κάποιος πραγματικά θέλει να εκφέρει έγκυρες απόψεις γύρω από ένα ειδικό επιστημονικό ζήτημα, τότε θα πρέπει έστω και μόνος να κάνει έναν πραγματικό και ενδελεχή έλεγχο στην σχετική βιβλιογραφία. Αν επιμένει να διαβάζει και τους ερασιτέχνες, ας το κάνει, αλλά ας διαβάσει και τους άλλους! Δεν υπάρχει περίπτωση να αντέξουν στη σύγκριση, ούτως ή άλλως…

Πρέπει να καταλάβετε ότι το να υπερασπίζεται κανείς τις αρχές της επιστήμης του και το να υποστηρίζει αυτούς που την υπερασπίζουν δεν είναι «εβραϊκός δάκτυλος» αλλά ζήτημα αρχής και αξιοπρέπειας. Δεν τα παίρνω από κανέναν εβραίο, όπως και κανένας φιλόλογος από όσους ξέρω. Κάνουμε απλώς τη δουλειά μας ευσυνείδητα, όπως υποθέτω κάνετε και εσείς τη δική σας. Τώρα αν αυτό σας πειράζει στα νεύρα επειδή νομίζετε πως υποσκάπτει κάποια ιδεολογία σας, αυτό είναι λυπηρό όσο και λάθος. Αγαπάμε και υπερασπιζόμαστε την αρχαία και τη νέα γραμματεία, όπως και τη γλώσσα όσο καλύτερα μπορούμε. Γι’ αυτό γίναμε και δάσκαλοι και τρέχουμε στα σύνορα, αντί να γίνουμε κάτι άλλο πολύ πιο προσοδοφόρο, πίστεψέ με. Και μπορούσαμε. Φιλόλογος όταν μπήκα εγώ γινόσουν μόνο αν το ήθελες πολύ, και έγραφες άριστα. Δεν γίναμε λοιπόν τυχαία ό,τι γίναμε και δεν τραβάμε τυχαία τώρα όσα τραβάμε».

Να ανησυχήσω;

Το σύστημα σας διαβεβαιώνει: Δεν έχετε κάνει κάτι λάθος. (!)

Πρώτη φορά το σύστημα με διαβεβαιώνει ότι δεν έχω κάνει κάτι λάθος.
Μήπως κάνει λάθος;
Εσείς θα το πιστεύατε;
Σας έχει διαβεβαιώσει ποτέ το σύστημα ότι δε φταίτε εσείς για το λάθος;
Κι αυτή η αναφορά σε «cryptic error message»;… αλήθεια cryptic είναι το error ή το message;
Ελπίζω τουλάχιστον «AD3875» να μη σημαίνει «Anno Domini 3875», γιατί τότε έχω μια σοβαρή χωροχρονική ανωμαλία κάπου εδώ γύρω μου…

Θα πρέπει μάλλον να δεχτώ ότι το σύστημα απλά μπέρδεψε τα νήματα των σκέψεών του… Είναι αλήθεια ότι αυτό δεν ακούγεται καθόλου ορθολογιστικό. Μα τελικά δεν είμαι σίγουρος: αποκλείει ο ορθολογισμός τη σύγχυση ή όχι; Έχω μπερδευτεί…

[Σημείωση: όπως μπορεί κανείς να δει στην πλήρη εικόνα το σύστημα αρνιόταν να αποθηκεύσει τα περιεχόμενα της οθόνης τη δεδομένη στιγμή… αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω φωτογραφική μηχανή]