Harold Pinter!!!

«Τέχνη, αλήθεια και πολιτική» ήταν ο τίτλος της μαγνητοσκοπημένης (καθότι είναι στο νοσοκομείο) ομιλίας του Harold Pinter για την τελετή της απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Εδώ η είδηση στο BBC.

Να πούμε ότι τα λέει ένα χεράκι στους πολιτικούς, μάλλον θα είναι «understatement». Πιο ακριβές θα ήταν «τους ρίχνει ένα χέσιμο που το θυμούνται».
Για την πολιτική της Αμερικής πρώτα. «Από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ως σήμερα στήριξε ή παρήγαγε η ίδια κάθε δεξιό στρατιωτικό δικτατορικό καθεστώς στον κόσμο.»
Για την πολιτική της Μεγάλης Βρετανίας: «σαν προβατάκι που βελάζει πίσω απ’τον αρχηγό».
Και για τους δυο μαζί: «Μπους και Μπλέρ θα έπρεπε να διακαστούν στο διεθνές δικαστήριο»

Κάτι μου λέει ότι δε θα δικαστούν τελικά ούτε ο Μπους ούτε ο Μπλερ για τα εγκλήματά τους. Κι ότι οι διάδοχοί τους θα συνεχίσουν με τα ίδια κόλπα (ή και χειρότερα – μάλλον χειρότερα) να διαχειρίζονται αυτά τα γιγάντια δίκτυα εξουσίας.
Όμως στα 25 χρόνια από τη δολοφονία του Λένον, είναι παρήγορο (και όχι και τόσο συχνό πια) να ακούς έναν επιτυχημένο καλλιτένη να στέκεται έτσι δημόσια και ανοιχτά απέναντι στην εξουσία και να αρθρώνει κρίσιμο λόγο.

Είναι στ’ αλήθεια κάτι.

== ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (9 Δεκ., 22:18) ==

Εδώ ολόκληρη η ομιλία του Pinter στο επίσημο site των Νόμπελ, σε βίντεο και σε κείμενο (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και σουηδικά).

Σε αυτό το ποστ του the Literary Saloon βρήκα μερικούς συνδέσμους προς σχετικά άρθρα.

Όπως αυτό στο Guardian Books του Michael Billington απ’όπου και τα παρακάτω αποσπάσματα (εν είδει ορεκτικών):

«There was something oddly Beckettian about Harold Pinter’s Nobel lecture, which was broadcast yesterday by More4, and which even now is blazing its way across the world’s media. It was Beckettian in that Pinter sat in a wheelchair, with a rug over his knees and framed by an image of his younger self, delivering his sombre message: memories of Hamm in Beckett’s Endgame came to mind. But if Pinter’s frailty was occasionally visible, there was nothing ailing about his passionate and astonishing speech, which mixed moral vigour with forensic detail.

In fact, the speech was all the more powerful because it was delivered in a husky, throaty rasp. The facts are that Pinter, having recovered from cancer of the oesophagus, was earlier this year stricken by a condition in the mouth which affected his vocal chords. Then 10 days ago he was re-admitted to hospital with severe leg pains. But he briefly emerged on Sunday to record his Nobel speech, and the good news is that he should be back home early next week.

One columnist predicted, before the event, that we were due for a Pinter rant. But this was not a rant in the sense of a bombastic declaration. This was a man delivering an attack on American foreign policy, and Britain’s subscription to it, with a controlled anger and a deadly irony. And, paradoxically, it reminded us why Pinter is such a formidable dramatist. He used every weapon in his theatrical technique to reinforce his message. And, by the end, it was as if Pinter himself had been physically recharged by the moral duty to express his innermost feelings.»

[provatos, σε παρακαλώ μην το πάρεις προσωπικά: τα ζώα στις παρομοιώσεις των ανθρώπων παίζουν με πολλούς και διάφορους τρόπους. Και ο Pinter, είμαι σίγουρος, καμμιά πρόθεση δεν είχε να σε κακολογήσει]

Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Harold Pinter!!!”

  1. Εχεις δει κανενα μεγαλο πολιτικο στην ιστορια της ανθρωποτητας να δικαζεται για τα εγκληματα που εχει διαπραξει;

  2. Ο Λουδοβίκος ο 16ος; … Μάλλον δεν πιάνεται αυτός,ε; Δεν είχε βλέπεις την προνοητικότητα να εκλεγεί πριν κάνει τα εγκλήματά του…
    Πάντως παραμένει νομίζω ένα «φωτεινό» παράδειγμα 🙂

  3. Ποιος εγκληματίας «πολιτικός» δικάζεται: Ο Πινοσέτ! Ολο δικάζεται…

    Για το θέμα Πίντερ: Το Νόμπελ δόθηκε στον Πίντερ, για να βγει αληθινό το αρχαίο «επι δυο κακών προκειμένων το μη χείρον βέλτιστον» 🙂 Ανησυχούσαν για αντιδράσεις και τώρα μάλλον το μετάνιωσαν που δεν το δώσαν στον Ορχάν Παμούκ.

  4. Oneiros: «Μόνο κάτι «παλιόγεροι» έχουν τα cojones για να πουν τα πράγματα με τ’ όνομά τους»

    Επειδή το λινκ είναι σε μένα, να διευκρινίσω ότι δεν με πήραν δα και τα χρόνια…

    😉

  5. Sraosha, (απ’ όσο ξέρω) ο Pinter δεν υπήρξε ποτέ προδότης’ μάλιστα, όσον αφορά την πολιτική του στάση είναι η κλασική «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», όπου η συγκεκριμένη έρημος είναι η μετα-θατσερική βρετανική διανόηση. Τι έρημος, δηλαδή, post-apocalyptic wasteland είναι…

    talos, προφανώς τον Pinter (και κατ’ επέκταση, και τον Chomsky) εννοούσα με το συγκεκριμένο σχόλιο. Για το διαρκές θάρρος της γνώμης σου και την εμπεριστατωμένη έρευνα, πάντως, σε αναγορεύω σε τιμητικό «παλιόγερο» :-p

  6. Ναι, το ‘trahison des clercs’ αναφερόταν στην κάστα των καρεκλωμένων διανοούμενων (αυτούς που σωστά περιέγραψες ως «σύγχρονούς μας ‘διανοητές'» των οποίων η σιωπή τους κρίνει), όχι στον Pinter!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s