Και όμως, κινείται

1738.jpg

Χτες το βράδι είδα (επιτέλους) τις Ζωές των Άλλων.
Πέρα από τις συζητήσεις του γιατί όλοι οι άλλοι βουτάνε στα απόνερα της ιστορίας τους, εκτός από εμάς, που την κοιτάμε από μακριά με φόβο και με τον σκυλοκαυγά μεταξύ των ειδημόνων να καραδοκεί στη γωνία, αυτό που βλέπεις λέει: κοίτα με πόσο απλά υλικά φτιάχνεται ένα αριστούργημα.
Με μόνο μέσο τα σώματα και τα βλέμματα.
Και όλα παίζονται εκεί: στο βλέμμα του Βίσλερ, που σε όλη την ταινία μιλάει, ψελλίζει, κλαίει, φωνάζει, ελπίζει, πεθαίνει και επιθυμεί, μέχρι που καταρρέει με την κατάρρευση των ονείρων, των πιστεύω και του Τείχους (εσωτερικού και εξωτερικού).
Σε εκείνο το βλέμμα συμβαίνουν τα πάντα.
Ό,τι και να πει κανείς για αυτό το πρόσωπο, του Ulrich Muhe, θα είναι λίγο.

leben_anderen.jpg

Κάπου ανάμεσα στην ιστορική και τη συλλογική ευθύνη και τον έρωτα, οι ανθρώπινες αδυναμίες γλιστρούν από τις ραγισματιές και στο τέλος, κάποιος μπορεί ακόμα να κοιτάζεται στον καθρέφτη έχοντας πληρώσει ακριβά.
Σωσμένοι, προδομένοι, επιζώντες, ο καθένας με τη δική του λύτρωση. Αυτή που θα τον κάνει πια να ανασάνει ξανά.

Advertisements

2 thoughts on “Και όμως, κινείται”

  1. Έχω διαβάσει τελικά τόσα πολλά καλά σχόλια γι’ αυτή την ταινία που τελικά θα με κάνετε να την δω. Μια φορά ξεκίνησα να την δω με παρέα, αλλά πλακωθήκαμε στο sex και δεν είδαμε απολύτως τίποτις. Μόνο κάτι σκηνές πήραμε μάτι, στα διαλείμματά μας, αλλά όταν είχαμε τελειώσει, τελείωσε και η ταινία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s